
امام شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم متابعت از اعلم • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مردهایم • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیهالسلام است • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهمالسلام • صفات و نشانههای شیعه • احوال سنّیهای مستضعف و عاقبت آنها • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر
امام شناسی ج3
65ج ٢ ص ٢٢٢ قوله صلّی اللَه علیه و آله و سلّم: اَنَا الشَّجَرَةُ، وَ فَاطِمَةُ فَرْعُهَا، وَ عَلیٌّ لِقاحُهَا، و الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ ثَمَرَتُها، وَ شیعَتُنَا وَرَقُها، وَ اَصْلُ الشَّجَرَةِ فَی جَنَّةِ عَدْنٍ وَ سَائِرُ ذَالِکَ فِی سائِرِ الْجَنَّةِ.
«رسول خدا فرمود: من درخت (توحید) هستم، و فاطمه شاخۀ اوست، و علی پیوند او، و حسن و حسین میوۀ او، و شیعیان ما برگهای او، و اصل و ریشۀ این درخت در بهشت عدن و سایر اجزاء درخت در سایر بهشتهاست».
و از طبرانی از ابو رافع و ابن عساکر در «تاریخ» خود ج ٤ ص ٣٨ از امیرالمؤمنین علیه السّلام و از «الصواعق المحرقة» ص ٩٦ و «تذکرۀ» سبط ابن جوزی ص ٣١ و «مجمع الزوائد» ج ٩ ص ١٣١ و «کنوز الحقائق» مناوی در حاشیۀ «جامع صغیر» ج ٢ ص ١٦ قوله صلّی اللَه علیه و آله و سلّم: یَا علِیُّ اِنَّ اَوَّلَ اَرْبَعَةٍ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ اَنَا وَ اَنْتَ وَ الْحَسَنُ وَالْحُسَیْنُ، وَ ذَرارِینا خَلْفَ ظُهُورِنا، وَ اَزْواجُنا خَلْفَ ذَرارینا وَ شَیعَتُنَا عَنْ اَیْمانِنا وَ عَنْ شَمَائِلِنا. «رسول خدا فرمود: ای علی اوّلین نفر از چهار نفری که داخل در بهشت میشوند من هستم و دیگر تو هستی و حسن و حُسیناند، و اولاد ما عقب سرما، و زنهای ما1 در پشت سر اولاد ما، و شیعیان ما در طرف راست و چپ ما».
و از هیثمی در «مجمع الزوائد» ج ٩ ص ١٧٢ قوله صلّی اللَه علیه و آله و سلّم فِی خطبةٍ له: اَیُّهَا النّاسُ مَنْ اَبْغَضَنا اَهْلَ البَیْتِ حَشَرَهُ اللَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ یَهُودِیّاً. فَقَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِاللَهِ: یَا رَسولَ اللَهِ وَ اِنْ صامَ وَ اِنْ صَلّی ؟ قَالَ: وَ اِنْ صامَ وَ اِنْ صَلّی وَ زَعَمَ اَنَّهُ مُسْلِمٌ، اِحْتَجَزَ بِذَالِکَ مِنْ سَفْکِ دَمِهِ وَ اَنْ یُؤَدِّیَ الْجِزْیَةَ عَنْ یَدٍ وَ هُمْ صَاغِرُونَ. «رسول خدا در خطبهای فرمودند: ای گروه مردم کسی که ما اهل بیت را مبغوض دارد خداوند در روز قیامت او را یهودی محشور میکند. جابر بن عبد اللَه میگوید: ای رسول خدا و اگر چه نمازگزار و روزهگیر باشد؟ حضرت فرمود: و اگر چه نمازگزار و روزهگیر باشد و به گمان خود مسلمان باشد، چنین مردی در واقع مسلمان نیست و اسلام خود را وسیله صیانت خون خود و وسیلۀ فرار از جزیه دادن از روی ذلّت قرار داده است». و از خطیب
- مراد از زنها زنهای صالحهاند مانند حضرت خدیجه و امّ سلمه و زینب دختر جَحْش و حضرت فاطمه همسر امیرالمؤمنین، نه مانند عائشه که بر علیه امام زمان خود قیام کرد و صحنۀ خونین جمل را به راه انداخت، و نه مانند حَفْصه که پیوسته معین و یار عائشه بود، و نه مانند جُعده که حضرت امام حسن را مسموم کرد.
