امام شناسی ج3

عبّاس و آل جعفر و آل عقیل شده است‌¹، این تفسیر تفسیر به رأی است، چون به نظر و رأی خود شأن نزول آیه و مراد از اهل بیت را جمیع رَهْط و اقوام رسول خدا دانسته است، نه آنکه از رسول خدا روایت کرده باشد؛ و هر کس که این حدیث را در «صحیح مسلم» یا در «فرائد السّمطین» حموینی ببیند می‌داند که روایت از رسول اکرم نیست؛ و بنابر این هیچ حجّت نیست و در برابر آن ادلّۀ قطعیّه و براهین ساطعه و نصوص صریحه و احادیث متواترۀ صحیحه این تفسیر به رأی چه قدرتی دارد؟! و علاوه بر همۀ اینها اگر مراد از اهل‌بیت جمیع بنی هاشم باشند مسلّماً مراد از اِذهاب رجس و تطهیر در آیه، عصمت نیست بلکه باید مراد همان تقوا و ملازمت طاعات باشد و این معنی منافات با حصر اِذهاب رجس در اهل بیت دارد زیرا که تقوا و ملازمت طاعت مرغوبٌ الیه نسبت به جمیع مسلمانان است. و امّا جواب از روایت مَلاءَة و جمع عبّاس و فرزندانش، ظاهر است که روایت مجعول است چون علاوه بر ضعف سند، معارض با مدلول روایات دیگر است و بهتر آن است که از غور و غوص در آن خودداری کرد، و هر کس بخواهد بر کیفیّت ضعف سند و سایر جهات ضعف آنها مطّلع گردد به «دلائل الصّدق» مظفّر ج ٢ ص ٧٣ مراجعه کند.

 شبهۀ چهارم ـ آنکه مراد از اهل بیت زنان رسول خدا و اصحاب کساء بوده باشد، جمعاً بین الأدلّة، و این معنی از فخر رازی در تفسیر آیه و از زمخشری در «کشّاف» در تفسیر آیه ظاهر است، و این نیز باطل و مردود است.

 اوّلاً ـ دلیل دخول زنان، روایات عِکرمه و مقاتل بود که حالش معلوم شد و دیگر سیاق آیات است که آن هم روشن شد، بنابر این نوبت به جمع نمی‌رسد. جمع بین دلیل قطعی و شبهۀ مردود، اَخذ دلیل و ردّ شبهه است.

 و ثانیاً ـ منع امّ سلمه از دخول در زیر کساء اَقویٰ دلیل است بر عدم دخول زنان رسول خدا در مدلول آیه.

 ثالثاً ـ اگر غیر از علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السّلام شخص دیگری هم در مدلول اهل بیت داخل بود باید رسول خدا در هنگام دعا در زیر کساء عرض کند: اَللّهُمَّ هؤُلاءِ مِنْ أهْلِ بَیْتی «اینان از جملۀ اهل بیت من هستند»، لیکن عرض کرد: اَللّهُمَّ هؤُلاءِ أهْلُ بَیْتی و خَاصَّتی فَأذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهیراً. «بار پروردگارا اینان اهل بیت من هستند».