امام شناسی ج3

خداوند آنها را پاک و معصوم قرار داده است. و اگر این جمله استطرادیّۀ در این موقع حسّاس نمی‌آمد این نکته معلوم نمی‌شد گرچه در جای دیگر خدا عصمت اهل بیت را بیان کرده باشد.

 چهارم ـ آنکه ترتیب قرآن در هنگام نزول آیات بدین ترتیبی که جمع‌آوری شده و تدوین گشته نبوده است، و در این مطلب تمام مسلمانان عالم اتّفاق دارند؛ چون آیات و سُوَر آخر قرآن غالباً مکّی است و سُوَر اوائل قرآن مَدَنی است و اگر ترتیب جمع‌آوری قرآن به ترتیب نزول بود باید طبعاً سور کوچک در اوّل و سور بزرگ در آخر قرار گیرد، و سوره‌ ﴿اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ‌﴾ که اوّلین سوره‌ای است که بر رسول اکرم نازل شده است باید در اوّل قرآن واقع شود در حالی که می‌بینیم چنین نیست. در بسیاری از سوره‌های مَدَنی چند آیه مکّی است یا در بعضی از سوره‌های مکّی یکی یا دو آیۀ مدنی آمده است. بنابراین چه بُعدی دارد که آیۀ تطهیر مستقلاًّ وارد شده و بعداً در هنگام جمع قرآن در بین آیات راجعه به زنان رسول اکرم قرار گرفته باشد و هیچکس از اصحاب یا زنان رسول خدا و علماء و مفسّرین و محدّثین و مورّخین از مخالف و موافق ادّعا نکرده است که آیۀ تطهیر در ضمن آیات راجعه به زنان رسول خدا وارد شده است و این معنی نیز در خبری یا روایتی حتّی در یک روایت ضعیف السّند نیامده است. و با وجود آنکه می‌دانیم که ترتیب نزول غیر از ترتیب تدوین است به کدام حجّت قاطعه می‌توانیم حکم به حجّیّت وحدت سیاق نموده و بدان اتّکا کنیم. و همۀ علماء شیعه و سنّی اتّفاق دارند بر آنکه وقتی قرینۀ قطعیّه بر خلاف سیاق قائم گردد دیگر سیاق، ظهور و دلالتی نخواهد داشت؛ و تمام رُوات و محدّثین شأن نزول آیۀ تطهیر را مستقلاًّ و جداگانه دانسته و گفته‌اند: در خانۀ اُمّ سلمه با آن کیفیّت مخصوص که همۀ اصحاب کساء در زیر کساء مجتمع بودند بر رسول اکرم نازل شده است.

 و المُحصّل ممّا ذَکَرْنا آنکه: ادّعای نزول آیۀ تطهیر در شأن زن‌های رسول دروغ و افترای محض است و ساخته و پرداختۀ دستهای بنی امیّه و غُلات خوارج و تابعین آنها از دشمنان اهل بیت علیهم السّلام می‌باشد، و همان طور که مرحوم سیّد شرف الدّین از امام ابی بکر بن شهاب الدّین در کتاب «رشفة الصّادی» نقل کرده است: