امام شناسی ج3

یَکُونُ فِی مَعاصِی اللَه‌ ﴿تَطْهِيراً﴾.

 «خدا اراده کرده است که هرگونه زشتی و بدی و عمل شنیعی را از شما ای اهل محمّد از بین ببرد و شما را از چرک و کثافت روحی که نتیجه معاصی و گناه در مقابل عظمت حریم درگاه قدس کبریائی است پاک و پاکیزه گرداند».

مراد از رجس در آیۀ تطهیر

 و از ابو زید روایت شده است که: اِنَّ الرِّجْسَ هَاهُنَا الشَّیْطانُ «مراد از رجس در آیۀ تطهیر شیطان است».

 و نیز طبری به سند متّصل خود از سعید بن قتاده روایت کرده است که او در قول خداوند تعالی: ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾ گفته است مراد: اَهْلُ بَیْتٍ طَهِّرَهُمُ اللَهُ مِنَ السُّوءِ وَ خَصَّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ. «معنی آیه این است که خدا شما اهل بیت را از هر سوء و بدی پاک گردانیده و به رحمت خاصّۀ خود اختصاص داده است».

 و ابن عطیّه گوید: مراد از رجس، گناه و عذاب است، و بر نجاسات و نقصان‌ها نیز گفته می‌شود، و همه این مراتب را خدا از اهل بیت زدوده است.

 و امام نووی گفته است: مراد از رجس، شکّ است و بعضی گفته‌اند: عذاب است و بعضی گفته‌اند: گناه است.

 و ازهری گفته است: رجس اسمی است برای هر چیز بد و کثیف خواه عمل انسان باشد خواه غیر آن.

 و شیخ محیی الدّین عربی رجس را در باب ٢٩ از «فتوحات مکّیّه» به معنای تمام زشتی‌ها معنی نموده است و عبارت او به هنگام ذکر پیامبر چنین است: قَدْ طَهَّرَهُ اللَهُ وَ اَهْلَ بَیْتِهِ تَطْهیراً وَ اَذْهَبَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ، وَ هُوَ کُلُّ مایَشْینُهُمْ فَاِنَّ الرِّجِسَ هُوَ الْقَذَرُ عِنْدَ الْعَرَبِ، هَکَذا حَکَی الْفَرَآءُ.¹ «خداوند پیغمبر و اهل بیتش را از هر زشتی و هر عیب معنوی پاک نموده است چون معنی رجس قَذَر است در نزد اعراب و قَذَرْ هر چیز بد و زشت و قبیح را گویند خواه ظاهر باشد خواه باطن».

 صدوق با سند متّصل خود از عبد الغفّار الجازی از حضرت صادق علیه السّلام