
امام شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم متابعت از اعلم • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مردهایم • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیهالسلام است • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهمالسلام • صفات و نشانههای شیعه • احوال سنّیهای مستضعف و عاقبت آنها • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر
امام شناسی ج3
201از اهل بیت معصیت سر نمیزند به علّت آنکه نیّت معصیت نمیکنند، و نیّت معصیت نمیکنند چون میل و اشتهای به گناه را ندارند، و میل و اشتهای به گناه را ندارند چون در نفس آنان نقطۀ تاریک و سیاهی یا خطّ آلوده و کثیفی نیست تا به پیرو آن، این میل و اشتهائی که حکم طفل متولّد از قوای نفسانیّه را دارد پیدا شود.
و چون این آیۀ مبارکه ذهاب رجس را از نفوس آنان میرساند، بنابراین از همۀ مراتب وجودی آنان که تابع و پیرو نفس آنان است ذهاب رجس خواهد شد.
و این عالیترین درجۀ عصمت است، یعنی عصمت در سرّ و عصمت در نفس و عصمت در قوای خیالیّه و وهمیّه و عصمت در افعال خارجیّه، عَصَمَکُمُ اللَهُ مِنَ الزَّلَلِ وَ آمَنَکُمْ مِنَ الْفِتَنِ وَ طَهَّرِکُمْ مِنَ الدَّنَسِ وَ اَذْهَبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرَکُمْ تَطْهیراً1.
و از همین جا میتوان استدلال بر امامت امیرالمؤمنین علیه السّلام نمود چون خود آن حضرت مدّعی خلافت بعد از رسول اکرم بودند و حضرت امام حسن و امام حسین علیهما السّلام نیز مدّعی خلافت آن حضرت بودند و نیز حضرت زهراء علیها السّلام به امامت آنها قائل بودند و چون این چهار نفر از اهل بیت هستند و به مقتضای آیۀ کریمه، معصوماند و معصوم دروغ نمیگوید چون دروغ رجس است، بنابر این بالاستلزام امامت آن حضرت ثابت است، و از این استدلال برای عامّه که منکر امامت آن حضرتاند راه گریزی نیست.
و میتوان استدلال بر غصب فدک نمود چون حضرت صدّیقه علیها السّلام به مقتضای این آیه معصوم است و معصوم دروغ نمیگوید و مال مردم را نمیبرد، اگر فدک مال مسلمانان بود چگونه معصوم ادّعای ملکیّت آن را برای خود مینماید؟!
مرحوم سیّد شرف الدّین (ره) گوید: نبهانی در اوّل کتاب خود بنام «الشّرف المؤبّد» آیۀ تطهیر را ذکر کرده و سپس گوید: جماعتی از اعلام (عامّه) از این آیه استفادۀ عصمت برای اهل بیت علیهم السّلام نمودهاند، و اینک ما عین الفاظ او را بیان میکنیم.
امام ابو جعفر محمّد بن جریر طبری در «تفسیر» خود گوید: خدا میگوید: ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ﴾ السُّوءِ وَ الْفَحْشاءَ یا اَهْلَ مُحَمَّدٍ ﴿وَ يُطَهِّرَكُمْ﴾ مِنَ الدَّنَسِ الَّذی
- یک فقره از زیارت جامعۀ کبیره.
