امام شناسی ج3

تطهیر را بر آنان قرائت می‌نمود. این عمل را چهل روز یا شش ماه و یا هشت ماه و یا نه ماه و در نماز صبح تا آخر عمر خود انجام می‌دهد برای چه؟ منظور و مقصود آن حضرت از این عمل چه بود؟ مگر یک مرتبه آیۀ تطهیر را در شأن آنها قرائت کردن کافی نبود؟ برای آنکه تمام مردم و تمام مسلمانان چه افرادی که در مدینه هستند و چه افرادی که در طول این مدّت از خارج به مدینه می‌آیند همه مطّلع شوند و برای دیگران نیز این عمل آن حضرت را نقل کنند.

 و عجیب است که آن حضرت به این ندا تنها اکتفا نمی‌فرمود بلکه با دو دست دو طرف در خانه را می‌گرفت و آنگاه ندا می‌فرمود: الصَّلاَةَ یَرْحَمَکُمُ اللَهُ، السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ یَا اَهْلَ الْبَیْتِ وَ رَحْمَةُاللَهِ‌ ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾. در صورتی که اگر زنهای پیغمبر جزء اهل بیت بودند لا اقلّ یک مرتبه باید پیغمبر این ندا را در خانۀ خود برای زنهای خود بنماید، و هیچ کس ادّعا ننموده حتّی بعضی از زنهای پیغمبر که خیلی دوست داشتند که محترم و معزّر باشند چنین دعوائی ننموده‌اند و در هیچ روایت نیامده و در هیچ کتابی دیده نشده است، بلکه خود عائشه که یکی از راویان این حدیث است خود معترف است که این آیه در شأن رسول خدا و علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السّلام است، و بعد از رحلت حضرت رسول اکرم نیز هیچ دیده نشده که یکی از زنهای آن حضرت خود را جزء اهل بیت بداند و یا به آیه تطهیر در شأن خود استشهاد کند، و نیز دیده نشده است که یکی از صحابه یا تابعین زنهای رسول خدا را جزء اهل بیت بدانند و به آیۀ تطهیر در شأن آنها استشهاد کنند.

 حتّی آنکه عائشه وقتی که برای جنگ با امیرالمؤمنین به بصره حرکت کرد با معیّت طلحه و زبیر و محمّد بن طلحه و عبد اللَه بن زبیر و مروان حکم، و دوازده هزار نفر از اصحاب رسول خدا و غیره را با خود به بصره برد، کاغذها به بزرگان بلاد از اصحاب رسول خدا و غیر اصحاب نوشت و آنها را به یاری خود دعوت کرد و در آن نامه‌ها القاب خاصّی برای خود می‌نویسد مانند حَبیبةُ رَسولِ اللَه یا امّ الُمؤمنیِن، ولی ابداً اسمی و رسمی از عنوان اهل بیت بر خود نمی‌گذارد و نمی‌تواند بگذارد، و هیچ دیده نشده که به آیۀ تطهیر در شأن خود استدلال کند با آنکه در آن مواقف عجیب و مواقع خطیر لازم بلکه ضروری بود برای جلب مردم و دفاع از جرم خود به کوچک‌ترین