امام شناسی ج3

بگوید: اهل بیت من هستند.

 خامساً ـ آنکه به امّ سلمه فرمودند: تَنَحیّ عَنْ اَهْلِ بَیْتِی «از اهل بیت من دور شو»، اگر زن پیغمبر جزء اهل بیت بود چگونه این جمله صحیح بود؟ بلکه خود این عبارت می‌رساند که به زوجۀ آن حضرت عنوان اهل بیت بار نمی‌گردد، اهل بیت افرادی هستند جدا، و زوجه فردی است جدا غیر از آنها.

 سادساً ـ در آن مکان خلوت که جز این پنج تن و امّ سلمه کسی نبود امّ سلمه تقاضای ورود در زیر کسا را نمود و گفت: یا رسول اللَه من هم از اهل بیت هستم؟ حضرت فرمودند: در همان جائی که هستی بایست قِفی بِمکانِکِ، راه و روش تو خوب است، عاقبت تو به خیر است و لیکن از جملۀ این افراد نیستی و حقّ ورود در زیر کساء خیبری که متعلّق به خود توست و فرش اطاق خود توست در اطاقی که محلّ سکونت اختصاصی خود توست نداری، و او می‌گوید: اگر رسول خدا به سؤال من جواب مثبت می‌داد برای من از تمام نقاطی که بر آن آفتاب بتابد بهتر بود، و حتّی آنکه می‌گوید: چون گوشۀ کسا را بالا زدم که اجازۀ دخول از رسول خدا بگیرم حضرت رسول به شدّت کسا را از دست من کشید فَاجْتَذَبَهُ مِنْ یَدی، و فرمود: در جای خود باش، من از تو راضی هستم و خشنودم لیکن این مقام مقام دگری است.

 سابعاً ـ آنکه رسول خدا یک دست خود را از زیر کساء بیرون آورده و به طرف آسمان بلند فرموده و عرض می‌کند که: بار پروردگارا هر پیغمبری اهلی دارد و اینان اهل من هستند، تا خوب نشان دهد انحصار اهل را در آنان کما آنکه در بعضی از روایات وارد شده که یک دست خود را روی سر آنان گذاشت و دست دیگر را از کساء بیرون آورده و دعا نمود.

 ثامناً ـ آنکه رسول خدا این عمل را چند مرتبه تکرار نمود؛ و آنچه از روایات استفاده می‌شود دو مرتبه در خانۀ امّ سلمه بوده و یک بار در خانۀ حضرت فاطمه علیها السّلام بوده است گرچه ظاهراً آیۀ تطهیر فقط یک بار آن هم فقط در خانۀ امّ سلمه نازل شده است تا به واسطۀ تکرار این عمل حصر اهل بیت را در افراد زیر کساء بیشتر بفهماند.

 تاسعاً ـ آنکه پیوسته در مواقع نماز در خانۀ فاطمه و علی آمده و صدا می‌زد: الصَّلاةَ «نماز» خدا شما را رحمت کند، سلام خدا بر شما اهل بیت، و آنگاه این آیۀ