امام شناسی ج3

یَدَیَّ وَ سَبْیَ حَریِمی بَعْدَ سَلْبِهِمْ، وَ أخْشَی اَنَّکُمْ ما تَعْلَمُونَ اَوْ تَعْلَمُونَ وَ تَسْتَحْیُونَ وَ الْخَدْعُ عِنْدَنا اَهْلَ الْبَیْتِ مُحَرَّمٌ، فَمَنْ کَرِهَ مِنْکُمْ ذَلِکَ فَلْیَنْصَرِفْ ـ الخطبة¹.

 فرمود: «و حالا این قوم مقصدی ندارند جز کشتن من و کشتن افرادی که در رکاب من با آن‌ها مجاهده و جنگ کنند، و نیّتی ندارند جز اسیر کردن زنان و طفلان من بعد از غارت کردن آنها، و من خوف دارم که شاید شما این معنی را ندانید یا بدانید و لیکن از روی حیا و شرم در نزد من درنگ نموده‌اید. خدعه و مکر در نزد ما اهل بیت رسول خدا حرام است، حقیقت مطلب بدون روپوش این است که هر کس می‌خواهد برود و ماندن و کشته شدن را ناپسند می‌دارد، باید برود».

ششم ـ استشهاد حضرت سجّاد علیه السّلام به آیۀ تطهیر

 سیّد ابن طاووس در «لهوف» گوید: چون اُسرا را در شام آوردند، همین طور مردم آنها را نظاره و تماشا می‌کردند تا بر همین منوال آنها را آوردند در باب دمشق و آنها را پهلوی پلّه در مسجد دمشق همان جائی که همیشه اسیران را در آنجا متوقّف می‌کردند توقّف دادند؛ در این حال پیرمردی به عیالات آن حضرت نزدیک شده گفت: اَلْحَمْدُ للهِ الَّذی قَتَلَکُمْ وَ اَهْلَکَکُمْ وَ اَراحَ الْبِلادَ عَنْ رِجالِکُمْ وَ اَمْکَنَ اَمیِرَالْمُؤْمنیِنَ مِنْکُمْ، فَقَالَ لَهُ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السّلام: یَا شَیْخُ هَلْ قَرَأتَ الْقُرْآنَ؟ قَالَ: نَعَمْ، قَالَ: فَهَلْ عَرَفْتَ هَذِهِ اْلاَیَةَ: ﴿قُلْ لاَ اَسْألَكُمْ عَلَيْهِ اَجْراً اِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَيٰ﴾؟ قَالَ الشَّیْخُ: نَعَمْ قَدْ قَرَأتُ ذَلِکَ، فَقَالَ عَلِیُّ علیه السّلام: فَنَحْنُ الْقُرْبَی یَا شَیْخُ، فَهَلْ قَرَأتَ فِی بَنِی اِسْرائیلَ: ﴿وَآتِ ذَا الْقُرْبَي حَقَّهُ﴾ فَقَالَ الشَّیْخُ: قَدْ قَرَأتُ، فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السّلام: فَنَحْنُ الْقُرْبَی یَا شَیخُ، فَهَلْ قَرَأتَ هَذِهِ اْلاَیةَ: ﴿وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبي﴾؟ قَالَ: نَعَمْ، فَقالَ لَهُ عَلِیٌّ علیه السّلام: فَنحنُ الْقُرْبَی یا شَیْخُ، فَهَلْ قَرَأتَ هَذِهِ اْلاَیة: ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾؟ قَالَ الشَّیْخُ: قَدْ قَرأتَ ذَلِکَ، فَقَالَ عَلِیٌّ علیه السّلام فَنَحْنُ اَهْلُ الْبَیْتِ الَّذینَ خَصَّصَنَا اللَهُ بِآیَةِ الطَّهارَةِ یا شَیْخُ. قَال الرّاوی: فَبَقِیَ الشَّیْخُ ساکِتًا نادِماً عَلَی مَا تَکَلَّمَ بِهِ وَ قَالَ: بِاللَهِ اِنَّکُمْ هُمْ؟ فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السّلام: تَاللَهِ اِنّا لَنَحْنُ هُمْ مِنع غَیْرِ شَکٍّ، وَ حَقِّ جَدِّنا رَسُولِ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم اِنّا