
امام شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم متابعت از اعلم • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مردهایم • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیهالسلام است • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهمالسلام • صفات و نشانههای شیعه • احوال سنّیهای مستضعف و عاقبت آنها • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر
امام شناسی ج3
180تا آنکه حالات خود را و مناقب و مفاخر خود را میشمرد تا به اینجا که میفرماید:
نَحْنُ اَصحابُ الْکِساءِخَمْسَتُنا *** قَدْ مَلَکْنَا شَرْقَها وَ الْمغْرِبَیْنِ ثُمَّ جَبْریلُلَنا سَادِسُنَا *** وَ لَنَا الْبَیْتُ کَذا وَ الْمَشْعَرَیْنِ1 «ما اصحاب کساء هستیم که هر پنج نفر ما در زیر کساء جمع شدیم، و مشرق و مغرب شرف و فضیلت از آن ماست. و غیر از ما در زیر کساء شخص دیگری نبود مگر جبرائیل فرشتۀ سماوی که ششمین ما بود، و هم چنین بیت اللَه الحرام و عرفات و مَشْعَر خانههای ماست».
و نیز حضرت امام حسین چند جا خود را جزء اهل بیت شمردهاند، از جمله در آن وقتی که حضرت مسلم در سفر به عراق تردید نموده و کاغذی به آن حضرت نوشت و نسبت به این سفر تَطَیّر زده و به فال بد گرفت حضرت در پاسخ او نوشتند: یَا ابْنَ الْعَمَّ اِنّی سَمِعْتُ رَسُولَ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم یَقولُ: مَا مِنّا اَهْلَ الْبَیْتِ مَنْ یَتَطَیَّرُ وَ لاَ یُتَطَیَّرُ بِهِ، فَاِذا قَرَأتَ کِتَابِی فَامْضِ عَلَی ما اَمَرْتُکَ، وَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللَهِ وَ بَرَکاتُهُ2.
«ای پسر عمو، من از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم شنیدم که میفرمود: هیچ کس از ما اهل بیت نیست که فال بد زند و نه به او فال بد زنند، چون نامۀ مرا خواندی به دنبال آنچه که به تو امر کردم برو و سلام خدا و رحمت خدا و برکات خدا بر تو باد».
و از جمله در خطبهای که در مکّه هنگام عزم حرکت به کربلا بیان کردند فرمودند: رِضَا اللَهِ رِضانا اَهْلَ الْبَیْتِ، نَصْبِرَ عَلَی بَلائِهِ وَ یُوَفّینا اُجُورَ الصّابِرینَ3.
«رضای خدا رضای ما اهل بیت است، بر امتحان و بلای او شکیبا خواهیم بود، و او به ما مزد صابران را عنایت خواهد نمود».
و از جمله در خطبهای که در شب عاشورا خواندند و اعلان کردند که هر کس میخواهد برود برود فرمودند: وَ اْلاَنَ لَمْ یَکُنْ لَهُمْ مَقْصَدٌ اِلاّ قَتْلی وَ قَتْلَ مَنْ یُجاهِدُ بَیْنَ
- «ناسخ التواریخ» جلد سیّد الشّهداء طبع اسلامیّه ج ٢ ص ٣٧٢، و در «ینابیع المودّة» ص ١٠٨ این شعر را به حضرت سیّد الشّهداء نسبت داده است:
نَحْنُ وَ جَبْریلُ غَداَ سادِسُنا *** وَ لَنَا الْکَعْبَةُ ثُمَّ الْحَرَمَیْنِ - «ناسخ التواریخ» ج ٢ ص ٤١.
- همان کتاب ص ١٢١ و «جلاء العیون» شبّر ج ٢ ص ١٤٣.
- «ناسخ التواریخ» جلد سیّد الشّهداء طبع اسلامیّه ج ٢ ص ٣٧٢، و در «ینابیع المودّة» ص ١٠٨ این شعر را به حضرت سیّد الشّهداء نسبت داده است:
