امام شناسی ج3

مناقب و فضائل خود را بیان کردند.

 این خطبه را شیخ در «امالی» با دو سند نقل کرده است. با سند اوّل از حضرت علیّ بن الحسین زین العابدین علیهما السّلام روایت کرده است و این خطبه بسیار مفصّل است و در آن حضرت فضایل خود را شرح می‌دهد تا آنکه می‌فرماید:

 وَ أقُولُ مَعاشِرَ الْخَلائِقِ فَاسْمَعُوا وَ لَکُمْ اَفْئدَةٌ وَ أسْماعٌ فَعُوا: اِنّا اَهْلُ بَیْتٍ اَکْرَمَنَا اللَهُ بِاْلاِسْلامِ وَ اخْتارَنا وَ اصْطَفانا وَ اجْتَبانَا وَ أذْهَبَ عَنَّا الرِّجْسَ وَ طَهَّرنَا تَطْهیراً، وَ الرِّجْسُ هُوَ الشَّکُّ فَلاَ نَشُکُّ فِی اللَهِ الْحَقِّ وَ دَینِهِ اَبَداً، وَ طَهَّرنا مِنْ کُلِّ اَفْنٍ وَ عَیْبٍ مُخْلَصیِنَ اِلَی آدَمَ نِعْمَةَ مِنْهُ، لَمْ تَفْتَرِقِ النّاسُ فِرْقَتَیْنِ اِلاّ جَعَلَنَا اللَهُ فِی خَیْرِهِمَا، فَاَدَّتِ اْلاُمُورُ وَ اَفَضَتِ الدُّهُورُ.

 می‌فرماید: «معاشر النّاس بشنوید برای شما قلب‌ها و گوش‌هائی است پس فرا گیرید، ما اهل بیتی هستیم که خداوند ما را به اسلام مکرّم داشت و ما را اختیار کرده و برگزیده و انتخاب فرموده و هر گونه رجس و ناپاکی را از ما زدوده و ما را پاک و بی‌عیب قرار داده است. رجس، شکّ است، ما هیچ گاه در خدا و دین خدا شکّ نیاوردیم و ما را از هر گونه سستی فکر و ضعف اندیشه و عیبی پاک نموده است و پدران ما را تا آدم ابو البشر پاک و خالص قرار داده و به دین نعمت سرافراز نموده است، هیچ گاه مردم به دو دسته نشدند مگر آنکه ما را در آن دستۀ بهتر و پاکیزه‌تر قرار داد. پس امور به جریان افتاد و روزگارها گذشت».

 و سپس آن حضرت به دنبال این مطلب مشروحاً بقیّه مناقب خود را بیان می‌کند تا آنکه می‌فرماید: فَنَحْنُ اَهْلُهُ وَ لَحْمُهُ وَ دَمُهُ وَ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ مِنْهُ وَ هُوَ مِنّا، وَ قَدْ قَالَ اللَهُ تَعَالَی: ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾، فَلَمَّا اُنْزِلَتْ آیَةُ التَطْهیر جَمَعَنا رَسُولُ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم اَنَا وَ أخِی وَ اُمّی وَ أبِی فَجَعَلْنا وَ نَفْسَهُ فِی کِساءٍ لاُمِّ سَلَمَةَ خَیْبَرِیٍّ فِی حُجْرَتِها وَ یَوْمِها فَقَالَ: اللّهُمَّ هَؤُلاَءِ اَهْلُ بَیْتِی وَ هَؤُلاَءِ اَهْلی وَ عِتْرَتِی فَاَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهیراً، فَقَالَتْ اُمَّ سَلَمَةَ رَضِیَ اللَهُ عَنْها اَنَا اَدْخُلُ مَعَهُمْ یا رَسُولَ اللَهِ؟ فِقالَ لَها رَسولُ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم یَرْحَمُکِ اللَهُ اَنْتِ عَلَی خَیْرٍوَ اِلَی خَیْرٍ وَ مَا اَرْضانِی عَنْکِ وَ لَکِنَّها خاصَّةٌ لِی وَ لَهُمْ، ثُمَّ مَکَثَ رَسُولُ اللَهِ بَعْدَ ذَلِکَ بَقِیَّةَ عُمْرِهِ حَتّی قَبَضَهُ اللَهُ اَلیْهِ یَأتینا فِی کُلِّ یَوْمٍ عِنْدَ طُلُوعِ الْفَجْرِ وَ یَقُولُ: الصَّلاَةَ یَرْحَمُکُمُ اللَهُ، ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ