امام شناسی ج3

قَالَ: کُنْتُ فِی الْبَیْتِ‌ یَوْمَ الشُّوریَ فَسَمِعَتُ عَلیّاً علیه السّلام وَ هُوَ یَقُولُ: اسْتَخْلَفَ النَّاسُ اَبابَکْرٍ وَ اَنَا وَاللَهِ اَحَقُّ بِاْلاَمْرِ وَ اَوْلَی بِهِ مِنْهُ، وَاسْتَخْلَفَ عُمَرَ وَ اَنَا وَاللَهِ اَحَقُّ بِاْلاَمْرِ وَ اَوْلَی مِنْهُ اِلاّ اَنَّ عَمَرَ جَعَلَنِی مَعَ خَمْسَةٍ اَنَا سادِسُهُمْ لایَعْرِفُ عَلَیَّ فَضْلاً، وَ لَوْ أشاءُ لاَحْتَجَجْتُ‌ بِما لایَسْتَطَیعُ عَرَبِیُّهُمْ وَ لاَ عَجَمِیُّهُمُ الْمُعاهِدُ مِنْهُمْ وَ الْمُشْرِکُ تَغْییِرَ ذَلِکَ، ثُمَّ ذَکَرَ علیه السّلام مَا احْتَجَّ‌ بِهِ عَلَی اَهْلِ الشُّوریَ، فَقَال فِی ذَلِکَ: نَشَدْتُکُمْ بِاللَهِ هَلْ فیکُمْ اَحَدٌ اَنْزَلَ اللَهُ فِیهِ آیَةَ التَطْهیر عَلَی رَسُولَ اللَهِ‌ ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾؟ فَاَخَذَ رَسُولَ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم کِساءً خَیْبَرِیّاً فَضَمَّنِی فِیهِ وَ فاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ ثُمَّ قَالَ: یا رَبِّ اِنَّ هَؤُلاَءِ اَهْلُ بَیْتِی فَاَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهیراً؟ قَالُوا: اللّهُمَّ لاَ¹.

 عامر بن واثلة می‌گوید: «من در شورای بعد از عمر در همان منزل بودم و شنیدم که امیرالمؤمنین علیه السّلام می‌فرمود: مردم ابابکر را خلیفۀ خود قرار دادند و سوگند به خدا من سزاوارتر بودم از او به حکومت و لایق‌تر بودم به خلافت، آنگاه ابو بکر عمر را خلیفه گردانید و سوگند به خدا که من از او به این امر سزاوارتر و لایق‌تر بودم. آگاه باشید! عمر مرا در این شورا با پنج نفر قرار داده و من ششمی آنها هستم و حال آنکه برای کسی فضیلت و مزیّتی بر من نمی‌شناسد.² و اگر من بخواهم اقامۀ برهان نموده احتجاج می‌کنم به آنچه که هیچ عربیّ و اعجمیّ آنها چه معاهد و چه مشرک نتواند آن را تغییر دهد. و در این حال حضرت با اهل شورا احتجاج می‌فرماید و در این باره می‌گوید: شما را به خدا سوگند آیا در میان شما غیر از من کسی هست که آیۀ تطهیر در شأن او نازل شده باشد و آنگاه پیغمبر کساء خیبری را برداشته و مرا و فاطمه و حسن و حسین را به خود چسبانیده و کساء را بر سر ما انداخته و عرض کرد: ای پروردگار من اینان اهل بیت من هستند هرگونه رجس و پلیدی را از آنان دور کن و آنها را به نهایت درجه پاکیزه و بی‌عیب گردان؟ اهل شورا جواب دادند: نَه».