
امام شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم متابعت از اعلم • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مردهایم • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیهالسلام است • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهمالسلام • صفات و نشانههای شیعه • احوال سنّیهای مستضعف و عاقبت آنها • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر
امام شناسی ج3
160زیر کساء؟ حضرت رسول اللَه فرمود: خدا تو را رحمت کند تو در راه خیر هستی و عاقبت تو به خیر خواهد بود، و چقدر من از تو خشنودم و لکن این مقام در تحت کساء اختصاص به من و اینها دارد. حضرت امام حسن فرمود: از آن روز رسول خدا تا آخر عمر خود که جانش به سوی خدا شتافت هر روز صبح هنگام طلوع فجر نزد ما میآمد و میفرمود: نماز، خدا شما را رحمت کند1، و آیۀ تطهیر را در شأن ما تلاوت مینمود».
باری این حدیث شریف اوّلاً استشهاد حضرت رسول اکرم و ثانیاً استشهاد حضرت امام حسن را به آیۀ تطهیر در شأن پنج تن میرساند.
و دو روایت دیگر شیخ طوسی در «امالی» با مسند متّصل خود به امیرالمؤمنین علیه السّلام میرساند که قَالَ عَلِیٌّ علیه السّلام: کانَ رَسُولُ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و سلّم یَأتینَا کُلَّ غَدَاةِ فَیَقُولُ: الصَّلاَةَ رَحِمَکُمُ اللَهُ الصَّلاَةَ ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾.
این دو روایت را در «غایة المرام» تحت عنوان حدیث هجدهم و نوزدهم در ص ٢٩٥ آورده است2. و مرحوم شیخ در «امالی»3 با سند متّصل خود از ابو الحمراء، و سیوطی4 به تخریج ابن مردویه از ابو سعید خُدری، و هیثمی5 با مختصر اختلافی در لفظ آوردهاند، و ما لفظ «امالی» را ذکر میکنیم که: شَهِدْتُ النَّبِیَّ اَرْبَعیِنَ صَباحاً یَجِیءُ اِلَی بابِ عَلیٍّ وَ فَاطِمَةَ فَیَأخُذُ بِعِضادَتَیِ الْبابِ ثُمَّ یَقولُ: اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ اَهْلَ الْبَیْتِ وَ رَحْمَةُ اللَهِ. اَلصَّلاَةَ یَرْحَمُکُمُ اللَهُ ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ
- این حدیث و امثال آن دلالت ندارند بر آنکه اهل بیت در وقت نماز صبح خواب بودهاند و رسول خدا آنها را بیدار مینمود بلکه برای اهمیّت موضوع، رسول خدا در خانۀ فاطمه علیها السّلام هر روز هنگام طلوع فجر این جمله را ادا میفرمود.
- و نظیر آن را در «الدّرّ المنثور» ج ٥ ص ١٩٩ و در «نظم درر السّمطین» ص ٢٣٩ با مختصر اختلافی در لفظ آورده است.
- «غایة المرام» ص ٢٩٥ حدیث نوزدهم، و «شواهد التنزیل» حسکانی ج ٢ ص ٤٧.
- «الدّرّ المنثور» ج ٥ ص ١٩٩، و خوارزمی در «مناقب» بنا به نقل «غایة المرام» ص ٢٩٠ حدیث بیست و هشتم.
- «مجمع الزّوائد» ج ٩ ص ١٦٩.
