
امام شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم متابعت از اعلم • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مردهایم • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیهالسلام است • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهمالسلام • صفات و نشانههای شیعه • احوال سنّیهای مستضعف و عاقبت آنها • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر
امام شناسی ج3
155حضرت سیّد الشهداء فرمود: «من برای زیارت جدّم وارد منزل امّ سلمه شدم، و آیه تطهیر در آنجا فرود آمد. حضرت رسول اکرم فرمود: ای علی این آیه دربارۀ تو و دو نور دیده و دو سبط من است، و دربارۀ ائمّه از اولاد تو. عرض کردم: ائمّه بعد از شما چند نفرند؟ حضرت فرمود: تو هستی ای علی، و بعد از تو حسن و حسین، و بعد از حسین فرزندش علی، و بعد از علی فرزندش محمّد، و بعد از محمّد فرزندش جعفر، و بعد از جعفر فرزندش موسی، و بعد از موسی فرزندش علی، و بعد از علی فرزندش محمّد، و بعد از محمّد فرزندش علی، و بعد از علی فرزندش حسن، و حجّت عصر از اولاد حسن است، این طور اسامی آنها در ساق عرش نوشته بود. من از خدای تعالی از اینها سؤال کردم، خطاب آمد: ای محمّد اینان ائمّۀ بعد از تو هستند، همگی پاکیزه شده از جمیع عیوب و همگی معصوم، و دشمنان آنها ملعون میباشند».
حدیث پانزدهم ـ ابن بابویه با سند متّصل خود از عبد الرّحمن بن کثیر روایت میکند که میگوید: قُلْتُ لاَبِی عَبْدِاللَهِ: ما عَنَی اللَهُ عَزَّوَجَلَّ بِقَوْلِهِ: ﴿اِنَّما يُريدُ اللَهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً﴾؟ قَالَ: اَنزَلَتْ فِی النَّبِیِّ وَ اَمیُرالْمؤْمِنیِنَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ فَاطِمَةَ علیه السّلام، فَلَمَّا قَبَضَ اللَهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیَّهُ کانَ اَمیُرالْمُؤْمِنیِنَ اِماماً ثُمَّ الْحَسَنُ ثُمَّ الْحُسَیْنُ ثُمَّ وَقَعَ تَأویلُ هَذِهِ اْلاَیة: ﴿وَ اُولُوا اْلاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلَي بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَهِ﴾، وَ کانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ اِماماً ثُمَّ جَرَتْ فِی اْلاَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِاْلاَوْصِیَاءِ علیه السّلام فَطاعَتُهُمْ طاعَةُ اللَهِ وَ مَعْصِیَتُهُمْ مَعْصِیَةُ اللَهِ عَزَّوَجَلَّ1.
عبد الرّحمن بن کثیر میگوید: «از حضرت صادق علیه السّلام از معنای آیۀ تطهیر سؤال کردم، حضرت فرمود: این آیه دربارۀ پیغمبر و امیرالمؤمنین و حسن و حسین و فاطمه علیهم السّلام وارد شده است، و چون خداوند عزّوجلّ پیغمبرش را به سوی خود برد، امیرالمؤمنین امام شد و پس از او حسن و پس از او حسین و پس از او به تأویل «آیۀ اولوا الارحام» حضرت علیّ بن الحسین امام شد؛ و پس از او امامت در اولاد اوصیای او نسلاً بعد نسل گردش کرد، پس طاعت آنها طاعت خدا و معصیت آنها معصیت خدای عزّوجلّ است».
و همچنین از ابن بابویه نظیر همین روایت فوق با مختصر اختلافی در لفظ از
- «غایة المرام» ص ٢٩٣ حدیث هفتم.
