امام شناسی ج3

 باری تمام این کتبی که از اهل سنّت و از شیعه ذکر شد همگی آیۀ تطهیر را منحصراً در حقّ پنج تن آل عبا می‌دانند، اوّل آنها محمّد مصطفی صلّی اللَه علیه و آله و سلّم و وصیّش و در حکم جان و نفسش به مدلول آیۀ قرآن حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام و دخترش سیّدۀ زنان بهشت فاطمۀ زهرا علیهما السّلام و دو ریحانه و دو سبطش دو آقای جوانان بهشت حضرت امام حسن و حضرت امام حسین علیهما السّلام.

 این آیۀ واضح الدّلالة فقط دربارۀ این پنج تن معصوم آمده و در زیر این آسمان کبود اَحَدی از بنی آدم با آنها شریک نشده و نتوانسته است در زیر کساء با آنان گرد آید.

 جلال الدین سیوطی در تفسیر «الدّرّ المنثور» بیست روایت از طرق مختلفۀ عامّه ذکر می‌کند که مراد از اهل بیت در این آیۀ مبارکه این پنج نفرند لا غیر.

 و ابن جریر طبری در «تفسیر» خود همان طور که از کتاب «الشرف المُؤَبّد» نقل شده است پانزده روایت با سندهای مختلف ذکر می‌کند و در همۀ آنها اهل بیت را منحصراً به این پنج تن قرار داده‌اند و برای این معنی همین بس که خود حضرت رسول اللَه فرموده‌اند: اُنْزِلَتْ هَذِهِ الآیَةُ فِی خَمْسَةٍ: فِیَّ وَ فِی عَلِیٍّ والْحَسَنِ والْحُسَیْنِ وَ فاطِمَةَ: و این روایت را از رسول خدا ابن جریر و طبرانی با سندهای خود ذکر کرده و نبهانی در کتاب «الشّرف المُؤَبّد» آورده و ابن حجر هیتمی در «الصواعق المحرقة»¹ ذکر کرده‌اند².

 امام احمد حنبل از ابو سعید خدری در تفسیر این آیه گفته است: اِنَّها نَزَلَتْ فِی خَمْسَةٍ: النَّبِیَّ وَ عَلِیٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ³.

 و در کتاب «اسباب النّزول» واحدی و «تفسیر ثعلبی» از ابو سعید خدری این روایت را تخریج کرده‌اند⁴.