
امام شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم متابعت از اعلم • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مردهایم • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیهالسلام است • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهمالسلام • صفات و نشانههای شیعه • احوال سنّیهای مستضعف و عاقبت آنها • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر
امام شناسی ج3
141بسم اللَه الرّحمن الرّحیم
و صلّی اللَه علی محمّد و آله الطاهرین و لعنة
اللَه علی أعدائهم أجمعین من الآن إلی قیام
یوم الدین و لا حول و لا قوّة إلاّ باللَه العلیّ العظیم.
قال اللَه الحکیم فی کتابه الکریم:
﴿إِنَّما يُرِيدُ اللَه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً﴾1.
«حقّاً این است که خداوند فقط اراده کرده است که از شما اهل بیت رجس و پلیدی را بزداید و شما را به طهارت واقعی برساند».
این آیه در قرآن مجید در سورۀ احزاب است و در میان علماء و مفسّرین و محدّثین به آیۀ تطهیر معروف است و هر کس به کتب عامّه و خاصّه مطّلع باشد میداند که در نزول این آیه در حقّ و خصوص رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم و امیرالمؤمنین علیّ بن أبیطالب و فاطمۀ زهراء و امام حسن و امام حسین علیهم السّلام جای تردید نیست. این مسئله از مسلّمات و متواترات، و انکار آن در حکم عناد با قرآن و رسول خدا و اهل بیت است به طوری که بعضی گفتهاند: اجماع اهل قبله بر شأن نزول آن دربارۀ خمسۀ طیّبه منعقد است، و کتب خاصّه و عامّه مشحون از این روایات است.
اسامی کتب عامّه که آیۀ تطهیر را راجع به اصحاب کساء میدانند
عامّه بأجمعهم حنفی و مالکی و شافعی و حنبلی این آیه را راجع به اصحاب کساء میدانند و هر کتاب از کتب آنها را ورق زنیم این آیه و اسامی مطهّرۀ پنج تن به چشم میخورد.
روایاتی که در «غایة المرام» در این مسئله نقل شده است مجموعاً هفتاد و پنج
- سوره احزاب ٣٣ ـ آیه ٣٣.
