
امام شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «شناخت هویّت شیعه» و «تفسیر آیۀ تطهیر» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم متابعت از اعلم • اگر امام را نشناسیم به مرگ جاهلیت مردهایم • معنای حقیقیِ مرگ جاهلی • شأن نزول آیه «خَیرُ البریّة» امیرالمؤمنین علیهالسلام است • تشیّع یک فرقۀ خاص از اسلام نیست؛ بلکه حقیقت اسلام است • اتحاد معنوی میانِ ارواح مؤمنین و ائمۀ معصومین علیهمالسلام • صفات و نشانههای شیعه • احوال سنّیهای مستضعف و عاقبت آنها • تفسیر «آیۀ تطهیر» و پاسخ به شبهاتِ وارده پیرامونِ این آیه • سیرۀ شیخین ملاک عمل نیست و توضیحی پیرامون بدعتهای عمر
امام شناسی ج3
113مِنَ الرّافِضَةِ وَ هُوَ مِنّی، قالَها ثَلاثاً1.
«من از رافضه هستم و رافضه از من است، این جمله را حضرت سه بار تکرار فرمود».
و نیز از «محاسن» نقل است از ابوبصیر قالَ: قُلْتُ لاَبی جَعْفَر علیه السّلام جُعِلْتُ فِداکَ اسْمٌ سُمِّینا بِهِ اسْتَحَلَّتْ بِهِ الْوُلاةُ دِماءَنا و اَمْوالَنا وَ عَذابَنا، قالَ: وَ ما هُوَ؟ قالَ: الرّافِضَةُ، فَقالَ اَبُوجَعْفَرً علیه السّلام: اِنَّ سَبْعینَ رَجُلاً مِنْ عَسْکِر فِرْعَوْنَ رَفَضُوا فِرْعَوْنَ فَاَتَوْا مُوسی علیه السّلام فَلَمْ یَکُنْ فی قَوْمِ مُوسی اَحَدٌ اَشَدَّ اجْتِهاداً وَ اَشَدَّ حُبّاً لِهارُونَ مِنْهُمْ فَسَمّاهُمْ قَوْمُ مُوسی الرّافِضَةَ، فَاَوْحَی اللَه تَعالی اِلی مُوسی علیه السّلام: اَنْ اَثْبِتْ لَهُمْ هذَا الاِسْمَ فِی التَّوْراةِ فَاِنّی نَحَلْتُهُمْ، وَ ذلِکَ اسْمٌ قَدْ نَحَلَکُمُوهُ اللَه.2
«ابو بصیر گوید: به حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام عرض کردم: فدایت شوم برای ما اسمی گذاردهاند که به واسطۀ آن، حاکمان و والیان حکومت خون ما و اموال ما را حلال کردهاند و هر گونه عذاب و شکنجه را در حقّ ما روا میدارند. حضرت فرمود: آن اسم چیست؟ عرض کرد: رافضه، حضرت فرمود: هفتاد نفر از لشکر فرعون جدا شده و بدعتها و سنّتهای فرعون را ترک کردند و به موسی پیوستند و به اندازهای مطیع و منقاد اوامر موسی بوده و نسبت به هارون برادر و وصیّ موسی محبّت و علاقه داشتند و در راه دین خدا کوشش میکردند که در میان قوم موسی کسی مانند آنها نبود، قوم موسی آنها را رافضه نام نهادند، خداوند تبارک و تعالی به حضرت موسی علیه السّلام خطاب کرد: این اسم را برای آنان باقی بدار، من این اسم را به آنها عطا کردهام. ای ابو بصیر این اسمی است که خدا به شما عنایت فرموده است».
و در «کافی» نیز از ابو بصیر نظیر این روایت به طور مشروح و مبسوط روایت شده است3.
- «بحار الانوار» ج ١٥ کتاب الایمان ص ١٢٧.
- همان.
- «بحار الانوار» ج ١٥ کتاب الایمان ص ١١٥. در کتاب «الصواعق المحرقة» ص ٧٩: و من کلام الشافعیّ رضی اللَه عنه:
قالُوا تَرفَّضْتَ قُلْتُ کَلاّ ** وَ مَا الرَّفْضُ دِینی وَ لاَ اعْتِقادی
لکِنْ تَوَلَّیْتُ غَیْرَ شَکٍ ** خَیْرَ اِمامِ وَ خَیْرَ هادی
اِنْ کانَ حُبُّ الْولِیِّ رَفْضاً ** فَاِننیَّ اَرْفَضُ الْعِبادِ
وَ قال أیضاً رضی اللَه عنه:
یا راکِباً قِفْ بالْمُحَصَّبِ مِنْ مِنی ** وَاهْتِفْ بِساکِنِ خَیْفِها وَ النّاهِضِ
سَحَراً اِذا فاضَ الْحَجیجُ اِلی مِنی ** فَیْضاً کَمُلْتَطِمِ الْفُراتِ الْفائِضِ
اِنْ کانَ رَفْضاً حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ ** فَلْیَشْهَدِ الثَّقَلانِ اَنَّی رافِضی
