رساله بدیعه

(در این مورد) اراده فرمود، حكمى خاصّ است و البتّه حكم خدا پسندیده و بهتر است. (و البتّه با وجود حكم خاصّ دیگر نمیتوان به عمومیت حكم عامّ استناد كرد).

 نکته هشتم‌: چون مردان به‌واسطه برترى‌هائى كه دارند قیم زنان میباشند بدون شكّ باید رعایت حال آنها را بنمایند؛ اذیتشان نكنند، دشنامشان ندهند و آنها را نزنند، و آنچه را حاكم و والى در حقّ رعیت و ملّت ملاحظه و مراقبت میكند در حقّ آنان مراعات نمایند؛ كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: «كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِیتَّه‌: همه شما در حکم چوپانید كه بر حفظ و حراست و پاسدارى از گوسفندان (و افراد زیر دست) خود مورد مؤاخذه و بازخواست‌ قرار خواهید گرفت‌.»

 در تفسیر المیزان آمده است كه از پیغمبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم روایت شده كه: «زن مایه خوشى و لطف زندگى است و هر كسى كه آنرا بگیرد باید كه این شى‌ء لطیف را ضایع و خراب نكند»؛ و رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم با تعجّب مى‌فرمود: «چگونه دستى را که‌ با آن زنِ هم خواب و هم نشینت را زدى از روى ملاطفت به گردن او مى‌اندازى؟» و در كافى به اسنادش از أبى مریم از أبى جعفر (امام باقر) علیه السّلام روایت شده است كه فرمود: رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم مى‌فرمود: «آیا كسى از شما همسر خود را كتك مى‌زند و سپس دست در گردن او از روى لطف و صفا مى‌آویزد؟» و أمثال این بیانات در احادیث زیاد دیده میشود؛ و از تأمّل و تفكّر در آنها نظر اسلام در مورد زن روشن مى‌گردد.¹

 آنچه تا اینجا گفتیم بحث از آیه اوّل در این مقام بود که خداوند ما را بدان موفق داشت.