رساله بدیعه

زنان نیست؛ زیرا در طبع مردان حرارت و خشكى غلبه كرده و در آن قوّت و شدّت است، و به همین سبب امور اجتماع و تدبیر به آنها سپرده شده است، و در طبع زنان رطوبت و سردى غلبه دارد، و لهذا از مردان نرم‌تر و ملایم ترند؛ بدین سبب حقّ قیومیت زنان بر مردان است، و نیز به گفته خداوند متعال: ﴿وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ‌». (و بواسطه انفاقى كه مردان از اموالشان بر زنان مى‌كنند.)¹

تفسیر «روح المعانى فى تفسیر القرآن العظیم و السّبع المثانى» سید محمود آلوسى‌

 و در «روح المعانى فى تفسیر القرآن العظیم و السّبع المثانى» سید محمود آلوسى مى‌گوید:

 واحدى در در شأن نزول آیه‌ ﴿وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى‌ بَعْضٍ﴾ سه خبر را ذكر كرده است:

 اوّل از طریق مجاهد كه گفت: امّ‌سلمه گفت یا رسول‌الله؛ مردان جنگ مى‌كنند و ما جنگ نمى‌كنیم و میراث ما نیز نصف مردان است؟! سپس خداوند متعال این آیه را نازل فرمود.

 دوّم از طریق عِكرمَه كه: زنان درخواست جهاد كردند و گفتند: دوست داریم كه خداوند جنگ را براى ما هم قرار دهد تا ما هم به آن اجرى كه مردان مى‌برند دست یابیم، پس این آیه نازل شد.

 سوّم از طریق قتاده و سُدّى، كه گفتند: هنگامى‌كه آیه شریفه: لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ‌: (براى مردان دو برابر سهم زنان میراث هست) نازل شد، مردان گفتند: امیدواریم بر زنان به‌واسطه كارهاى نیك خود برترى پیدا كنیم همان‌طورى كه در میراث برترى داریم تا اجر ما دو برابر اجر زنان باشد، و زنان گفتند: امیدواریم كه وِزْر و گناه ما در آخرت نصف مردان باشد چنان‌كه میراث ما در دنیا نصف بهره آنها است؛ سپس خداوند متعال آیه‌ ﴿وَ لا تَتَمَنَّوْا﴾ را تا آخر آیه نازل فرمود.