رساله بدیعه

فرمود و سپس این آیه نازل شد، نقل كرده و مى‌نویسد كه: در بعضى روایات نقل شده است كه در اینجا خداوند این آیه را نازل فرمود كه: ﴿وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى‌ إِلَيْكَ وَحْيُهُ‌».¹

 و عبد الرّزّاق و بزّاز و طبرانى از ابن عبّاس نقل مى‌كنند كه گفت: زنى خدمت پیغمبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم آمد و گفت: یا رسول الله! به نمایندگى زنان نزد شما آمده‌ام؛ خداوند جهاد را براى مردان واجب كرد كه اگر پیروز شوند اجر مى‌برند و اگر كشته شوند زندگانى هستند كه نزد پروردگارشان روزى مى‌خورند؛ و ما طایفه زنان كارها و امور آن‌ها را انجام مى‌دهیم، پس از این اجر (جهاد مردان) سهم ما چیست؟ پیغمبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: به‌زنى كه برخوردى، این كلام را برسان كه همانا اطاعت شوهر و اعتراف زن به حقّ شوهر بر او معادل همه این ثواب‌هائى است كه ذكر كردى و كم‌اند از شما كسانى كه این چنین باشند.²

 و ابن أبى شبیه و احمد از معاذ بن جبل روایت مى‌كنند كه گفت: رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: اگر قرار بود که بشرى را امر به سجده بر بشر دیگرى بكنم حتماً زن را امر میكردم كه شوهرش را سجده كند.

 و بیهقّى در كتاب «شعب الایمان» از جابر نقل مى‌كند كه گفت: رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودند: سه نفرند كه نمازشان قبول نخواهد شد و حسنه‌اى از آنها به عالم بالا نخواهد رفت: غلامى كه فرار كرده تا اینكه به مولاى خود برگردد، و زنى كه شوهرش بر او خشمگین باشد، و شخص مست تا وقتى كه به شعور آید.

 و ابن أبى شبیه و حاكم ـ كه این روایت را صحیح دانسته ـ و بیهقى از