رساله بدیعه

زن باشد، چنانكه خداوند متعال مى‌فرماید: وَ لِلرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ: «براى مردان نسبت به زنان مزیتى است.»

 سپس حدیث مرد انصارى را كه بصورت زن خود سیلى زد و شأن نزول آیه را در این باره از بصرى نقل مى‌كند.

 و بعد روایت ابو هریره را درباره «بهترین زنان كسى است كه ...» كه ما از «مجمع البیان» نقل كردیم ذكر مى‌كند.

 سپس در معنى «قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ‌» مانند آنچه را كه طبرى در «جامع البیان» نوشته است بیان مى‌كند.

 و بعد حدیثى را از امام أحمد حنبل از یحیى بن اسحاق از ابن لهیعه از عبد الله بن أبى جعفر نقل مى‌كند كه ابن قارظ خبر مى‌دهد كه عبد الرّحمن بن عوف گفت: رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: هنگامى که زن‌ نمازهاى پنج‌گانه خود را بجا آورد، و ماه رمضان را روزه بدارد، و ناموس خود و شوهر را حفظ كند و از شوهرش اطاعت كند، به او خطاب میشود: از هر درى كه میخواهى به بهشت‌ داخل شو.¹

تفسیر «كشّاف» زمخشرى‌

 و در تفسیر «كشّاف» زمخشرى مى‌نویسد: (الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ) یعنى مردان با امر و نهى خود زنان را قیمومیت و سرپرستى مى‌كنند، چنانكه حكّام و زمامداران رعایا را، و از این رو قُوَّم (جمع قوّام: سیاستمدار و مدبّر) نامیده مى‌شوند، و ضمیر «هُمْ» در (بَعْضَهُمْ) هم براى مردان است و هم براى زنان، یعنى مردان بر زنان سیطره (احاطه توأم با قدرت) و تسلّط دارند بواسطه برترى‌اى كه خداوند به بعضى از ایشان (مردان) نسبت به بعض دیگر (زنان) داده است، و این مطلب خود دلیلى است كه شایستگى «ولایت و سرپرستى» فقط به فضل و برترى‌اى‌