
رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آنْ بهمناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه بهزبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن ميباشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت بهمناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
25سخن ما در مرحله نخست مجموعاً در چند جهت مى باشد:
جهت اوّل: نظام عالم با تمام كثرات آن، نظامى است واحد، پیوسته و بر اساس حقّ
نظام جهان با تمام كثرات آن از مجرّدات و مادّیات تا عوالم مُلْك و ملكوت و بسائط و مركّبات، نظامى است یگانه بر اساس خالق یكتاى آن؛ بناى عظیمى است كه بر قاعدهاى استوار و اسلوبى بدیع پى ریزى شده كه در آن تمام اجزاء با یكدیگر در نهایت وابستگى و ارتباط پیوستهاند؛ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ (آيه ٨٨، از سوره ٢٧: النّمل) «آفرینش خدائى كه تمام آفریدههاى او سخت استوار است.»
آن چنان كه نه رخنهاى مى پذیرد و نه سستىئى مى یابد كه:
ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ. (آيه ٣، از سوره ٦٧: المُلک)
«در آفرینش خداوند رحمان هیچ كمى و بیشى (و دوگانگى) نخواهى یافت پس نیك به اطراف خود بنگر آیا اثرى از نقص و كاستى مشاهده مى كنى.»
نه باطلى بر آن نظام چیره شده و نه بازیچه و بیهودهگى در آن مشاهده مى گردد.
