رساله بدیعه

است: «از امُّ سَلَمه زوجه پیامبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم به عایشه امّ المؤمنین:

 سلام بر تو، سپاس خدائى را كه جز او خدائى نیست. امّا بعد، تو بین رسول خدا و مردم حكم درِ خانه و حاشیه‌اى هستى و حجاب تو حجابى بر حَرَم اوست. قرآن دامان تو را جمع نموده، پس آنرا مگستر، و خدا صداى تو را فرو انداخته، آنرا بلند مساز؛ كه خداوند پشتیبان این امّت است.

 اگر پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم میدانست كه زنان تحمّل جهاد دارند، بر تو نیز مقرّر میداشت. از حقّ خود بیرون شدى، از حقّ خود بیرون شدى، بلكه ترا از گردیدن در شهرها نهى فرموده است.

 ستون دین اگر كج شود، به‌وسیله زنان مستقیم نگردد، و اگر شكاف بردارد به‌وسیله زنان اصلاح نشود. زنانِ قابل ستایش، كسانى هستند كه چشم خود فرو هَلند، و صدا كوتاه سازند، با جانهاى زیوریافته به حیا و شرم، با دامن‌هاى برچیده از گناه و آلودگ، ى و قدمهائى كوتاه.

 به پیامبر صلّى الله علیه و آله و سلّم چه جواب خواهى داد، اگر به تو برخورَد در حالى‌كه از آبشخوارى به آبشخوارى دیگر روانى؟ به تحقیق كه تو حجاب رسول خدا را برداشتى؛ و عهد حضرتش را رها ساختى. و بدان كه تمام حركات و اعمالت در زیر نظم علم خداست. خواهى مُرد، و به‌سوى پیامبر باز خواهى گشت. قسم میخورم كه اگر به راه تو رفته بودم، و به من میگفتند: اى امّ سَلَمه به بهشت درآ، همانا شرم میكردم كه پیامبر صلّى الله علیه و آله و سلّم را ملاقات كنم، در حالى‌كه پرده حجاب او را دریدم، حجابى كه او بر من لازم كرد. خانه ات را پناهگاه خود قرار ده، و چادرت را گور خود ساز، تا اینكه با این حالت پیامبر را ملاقات كنى. مطیع‌ترین حالات تو براى خدا وقتى است كه ملازم خانه ات باشى. و بهترین كمك كننده دین خدا هستى آنگاه كه در خانه ات وارد میشوى و در آنجا درنگ میكنى!

 اگر سخنى از پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم را به یاد تو آورم كه تو آن را میدانى، همچون‌