رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آن‌ْ به‌مناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه به‌زبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن مي‌باشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت به‌مناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
194قضاوت کند، و مورد مشورت نباید قرار گیرد، و ذبح جز در وقت ضرورت نباید بكند، و تلبیه (لبّیك اللّهمّ لبّیك) نباید بلند بگوید، در كنار قبر نایستد، و خطبه (روز جمعه) را نشنود، ازدواج را خود به عهده نگیرد، از خانه بى اذن شوهر بیرون نرود، و اگر برود خدا و جبرائیل و میكائیل او را لعنت كنند، و از خانه شوهر چیزى جز با اجازه شوهر نبخشد، و شب را نخوابد درحالى‌كه شوهر بر او خشمگین باشد، اگرچه شوهر به او بدى كرده باشد ـ تا آخر». در كتاب «وسائل» این حدیث را با همین سند تا جمله «و قضاوت نباید بكند» آورده است.
شیخ صدوق در «مشیخه» گوید: آن روایتى را كه از حمّاد بن عمرو و انس بن محمّد راجع به وصیت پیغمبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم به أمیر المؤمنین علیه السّلام نقل شده، من از محمد بن علىّ شاه، از أبو حامد أحمد بن محمّد بن أحمد بن حسین، از أبو یزید أحمد بن خالد خالدى، از محمّد بن أحمد بن صالح تمیمى، از پدرش أحمد بن صالح تمیمى، از محمّد بن خاتم قطّان، از حمّاد بن عمرو، از جعفر بن محمّد، از پدرش، از جدّش، از علىّ بن أبى طالب علیهم السّلام نقل كرده‌ام.
همچنین این روایت را از محمّد بن علىّ شاه روایت كردم كه او از أبو حامد، از أبو یزید، از محمّد بن أحمد صالح تمیمى، از پدرش، از أنس بن محمّد أبو مالك، از پدرش، از جعفر بن محمّد، از پدرش، از جدّش، از علىّ بن أبى طالب علیهم السّلام از پیغمبر أكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم نقل كرده كه به أمیر المؤمنین فرمود: «یا على تو را به وصیتى سفارش میكنم ...» تا انتهاى وصیت.
نگارنده: حمّاد بن عمرو ممكن است نصیبى باشد و نامش در رجال نیامده و همچنین انس بن محمّد، و در طریق حدیث چند نفر مجهول الحال وجود دارد كه گویا از اهل تسنّن‌اند.
ولى فقهاى شیعه این عبارات از وصیت را در كتب خود آورده‌اند، و در ابواب فقه نقل كرده، و در مواضع متعدّد به آن استشهاد نموده‌اند.