رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آن‌ْ به‌مناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه به‌زبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن مي‌باشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت به‌مناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
185از آن پیروى نمود. و امرى كه گمراهى آن بین است" كه باید از آن اجتناب كرد. و امرى كه شبهه‌ناك و تشخیص آن مشكل است، كه باید آن را به خدا و رسول واگذار نمود. پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: حلال روشن، حرام روشن، و شبهات بین این دو. هر كس شبهات را ترك گوید، از محرمّات نجات یابد. و هر كه مرتكب شبهات شود، به محرّمات آلوده میگردد، و ندانسته به هلاكت مى‌افتد. سپس در آخر حدیث فرمود: بدرستى‌كه توقّف در شبهات، بهتر از دخول در مهلكه‌ها است».1
و صدوق این حدیث را از داود بن حصین با سند خود ذكر كرده است.2
و شیخ با اسناد خود از محمّد بن علىّ بن محبوب، از محمّد بن عیسى مثل این را نقل كرده است.3
دیگر روایتى است كه شیخ حرّ عاملى با سند خود از محمّد بن یحیى، از احمد بن محمّد؛ از حسین بن سعید، از حسین (حسن) بن جارود، از موسى بن بكر بن داب، از شخصى دیگر از امام باقر علیه السّلام نقل میكند كه حضرت در حدیثى به زید بن على علیه السّلام فرمودند: «خداوند حلال و حرامى وضع، و واجباتى را معین فرموده، و مَثَل‌هائى بیان كرده، و سنّتهائى نهاده، تا اینكه فرمودند: در هر كارى كه میخواهى انجام دهى، اگر از طرف خدا بینه و دلیلى دارى، و در هر امرى كه میخواهى دنبال كنى، اگر بر مشروعیت آن یقین دارى به كارت ادامه بده، وگرنه به كارى كه در آن شكّ دارى اقدام نكن».4
و دیگر روایاتى از این قبیل كه مستفیضه‌اند و دلالت دارند بر اینكه از ارتكاب شبهات جدّاً باید پرهیز نمود.
- «وسائل» چاپ بهادرى ج ٣ ص ٣٨٧ کتاب قضاء.
- همان
- همان
- همان