رساله بدیعه

قدّاح، از امام صادق علیه السّلام نقل میكند كه پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم در ضمن حدیثى فرمود: «علماء وارثان پیامبرانند. و پیامبران درهم و دینار به ارث نگذاردند، ولى از خود علم و دانش به‌ یادگار نهادند. و هر كس از علم آنان بهره‌اى برگیرد نصیب فراوانى یافته است».¹

 ١١ ـ روایاتى كه دلالت دارند بر اینكه فقهاء امینان پیغمبرانند و آنان امینان خدایند مانند این روایت:

 كلینى به سند خود از علىّ بن ابراهیم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام صادق علیه السّلام روایت میكند كه فرمود: «پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودند: فقهاء امینان پیامبرانند مادام كه داخل دنیا نگردند. سؤال شد دخول در دنیا چه معنى دارد؟

 فرمود: متابعت از سلطان ظالم. و وقتى چنین كردند، در مورد دین خود از آنان پرهیز كنید».²

 همچنین روایتى كه كلینى از محمّد بن یحیى، از احمد بن محمّد بن عیسى، از محمّد بن سنان، از إسماعیل بن جابر، از امام صادق علیه السّلام روایت میكند كه فرمود: «علماء امینان‌اند، و پرهیزكاران قلعه‌هاى مستحكم‌اند، و اوصیاء بزرگان امّتند».³

 ١٢ ـ روایاتى است كه دلالت دارند فقهاى با ایمان قلعه‌هاى اسلام میباشند مانند روایت ذیل:

 كلینى از محمّد بن یحیى، از أحمد بن محمّد، از ابن محبوب، از علىّ بن أبى حمزه روایت میكند كه گفت: از موسى بن جعفر علیه السّلام شنیدم كه میفرمود: «چون بنده مؤمن بمیرد، ملائکه آسمان و زمین‌هائى که در آن خدا را عبادت مى‌نموده، بر او