رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آن‌ْ به‌مناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه به‌زبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن ميباشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت به‌مناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
172برخاست و خطبه‌اى قرائت كرد و فرمود: سپاس خداوندى را كه به نعمتهاى خود و بخشش‌هاى پى در پى مستحقّ سپاس است ... در ضمن خطبه فرمود: پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودند: هیچ امّتى زمامدارى خود را به مردى نسپرد كه در میان آنها از وى عالمتر وجود داشته باشد، جز اینكه نظام و رشد آن امّت به پستى گراید، تا اینكه اشتباه خود را جبران كند و امور خود را به دست عالمترین افرادش بسپرد».1
و نیز در «غایة المرام» مختصر همین خطبه را با سند دیگر از «مجالس» شیخ نقل میكند و عین همین عبارت را از نبىّ اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم ذكر مى‌نماید.2
٩ ـ مرحوم شیخ محمّد بن حسن حرّ عاملى در كتاب «وسائل» در باب یازدهم از أبواب صفات قاضى و فتاوى آن، از مرحوم صدوق محمّد بن علىّ بن حسین در كتاب «اكمال الدّین و إتمام النّعمة»3 از محمّد بن محمد بن عصام، از محمّد بن یعقوب، از اسحاق بن یعقوب نقل میكند كه میگوید: از محمّد بن عثمان عُمَرى (نائب خاصّ امام عصر عجّل الله فَرَجَه) درخواست نمودم، كه نامه مرا كه در آن مشكلات خود را سؤال كرده بودم به امام علیه السّلام برساند. پس در جواب آن حضرت كه به خطّ خودشان بوده چنین آمده است: «امّا سؤالات تو ـ خداوند ترا در راه حقّ، ثابت و در طریق رشد و هدایت پا برجا بدارد ـ ... تا اینجا میرسد كه: و امّا در حوادثى كه برایتان پیش مى‌آید، به راویان حدیث ما رجوع كنید، كه آنان حجّت من بر شما هستند،
- «غاية المرام» چاپ سنگى، ص ٢٩٨، در حديث بيست و ششم.
- «غايةالمرام» ص ٢٩٩، در حديث بيست و هفتم.
- مرحوم علّامه شيخ آغا بزرگ طهرانى در کتاب نفيس خود «الذريعه» ج ٢ ص ٢٨٣ گويد: «اتمام الدّين و إکمال النعمة يا کمال الدّين و تمام النعمة» کتابى است در مورد غيبت حضرت ولى عصر عجّل الله تعالى فَرَجَه که متعلّق به شيخ صدوق أبى جعفر محمّد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه قمى ميباشد و اول کتاب با جمله الحمد لله الواحد الحىّ الفرد و الصمد آغاز ميشود. (چاپ طهران سال ١٣٠١) وى در سال ٣٨١ هجرى قمرى وفات يافت.