رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آن‌ْ به‌مناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه به‌زبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن مي‌باشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت به‌مناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
167یافتگان آگاه است.»
استاد بزرگوار ما، محقّق عالیقدر علّامه فهیم، مرحوم شیخ حسین حلّى (خداوند او را غریق رحمت واسعه خود بگرداند) در مجلس درس درباره ولایت فقیه میفرمود:
بعضى از علماء گفته‌اند: مراد از علماء به خدا در این حدیث، قومى از اهل معرفت‌اند، كه حبّ دنیا از دلشان بیرون رفته و از وساوس شیطان و نفس امّاره با اخلاص به خدا و تفویض امور به او در امان شده‌اند، چنانكه أمیر المؤمنین در خطبه خود میفرماید:
«همواره خداوند متعال را در هر عصرى و برهه‌اى، بندگانى است كه در سویداى وجودشان با او در مناجات و در اندرون عقولشان با او در سخن، و به نور حقیقت و نداى حقّ در دلها و چشمها و گوشهایشان مستبصرند. و مردم را به ایام الله تذكّر میدهند، و آنها را از جلال و جبروت الهى تخویف میدهند. اینان همچون ادلّه و راهنمایانند در بیابانهاى مخوف و دهشتناك. افرادى را كه راه میانه در پیش گرفته‌اند تشویق نموده، و به رهائى بشارت دهند، و افرادى كه به چپ و راست منحرف شده‌اند راهشان را نستوده، و آنان را از هلاکت و بوار میترسانند.
و این چنین‌اند كه چراغهاى منوّر در تاریكیها و ظلمات و راهنمایان در شبهات گشته‌اند.
یاد و ذكر خدا را اهلى است كه آن را عوض دنیا پذیرفته‌اند، چنانكه تجارت و بیع و شراء از ذكر حقّ غافلشان نسازد. روزگار خود را به یاد او سپرى نمایند، و نهى از محارم الهى را در گوش غافلان زمزمه كنند. مردم را امر به قسط و عدل نموده و خود نیز بدان عمل نمایند. و از منكرات نهى كرده، خود از آنها بپرهیزند. گویا دنیا را سپرى كرده و به آخرت رسیده‌اند، و اكنون در جهان دیگرى به سر میبرند،