رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آن‌ْ به‌مناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه به‌زبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن مي‌باشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت به‌مناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
162ربّانى و تحت تربیت و رهبرى آنها قرار گرفته، و در مهد علم و عمل آنان تعلّم و تربیت یافته‌اند، تا نردبان علم و معرفت را طىّ نموده و به آخرین درجه از معارف الهى قدم گذارده‌اند و به مقام یقین و تسلیم واصل گشته‌اند. و از جمله ودیعه گزاران و علماء ربّانى شده، كه بر مسند تعلیم و تربیت نشسته، و زمان هدایت را به دست گرفته و مردم را به‌سوى مصالح خود پیش میرانند، و حجج الهى را نگهبانى مى‌نمایند. و این رشته همچنان نسل به نسل بماند، و دست به دست بگردد و تا آخر عمر انسانها هرگز گسسته نشود.
و مؤید آن نیز روایت «تحف العقول» است كه میفرماید: «تا حجج الهى باطل و ضایع نشود، و راویان كتاب خدا از بین نروند». و راویان كتاب خدا علمائى هستند كه به سیر در علم قرآن موفّق‌اند و به تربیت علماء ربّانى تربیت یافته‌اند كه در هر زمانى وجود دارند.
در این روایت تصریح بر ولایت علماء و فقهاء است كه امام علیه السّلام ولایت را منحصراً در آنان ذكر فرموده و گوید: «اینانند امینان پروردگار در میان خلق، و خلفاء وى در زمین، و چراغهاى او در بلاد، و دعوت كنندگان به دین او».
و عنوان خلفاء و چراغهاى روشن كننده، و دعوت كنندگان، لازمه‌اش خلافت و ولایت الهى است در همه شئون حقیقى و سیاسى، از فتوى و قضاوت و حكومت با تمام مراحل آن.
و به جان خودم سوگند كه این روایت پر ارزش با مضامین عالیه‌اى كه دارد كه مرحوم مجلسى درباره آن گوید: این روایت بسیار سودمند میباشد و سزاوار است كه هر روز با دیده یقین به آن بنگرند، از جمله مستدل‌ترین و بهترین روایات در مورد ولایتِ فقیهِ عادلِ جامع الشرائط میباشد.
و در شگفتم چگونه علماء اعلام، در باب قضاوت و حكومت آنرا ذكر نكرده‌اند. و شیخ انصارى در «مكاسب» و نراقى در «مستند» به آن استناد نكرده‌اند