رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آن‌ْ به‌مناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه به‌زبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن مي‌باشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت به‌مناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
121دوم: جهادى كه شروع نبرد از طرف كفّار علیه مسلمین است، كه بر مسلمین واجب است از خود دفاع كنند، و براى جلوگیرى از خطر، با مال و جان خود دفاع كنند.
و این مطلب (وجوب دفاع) یك حقّ فطرى و طبیعى انسان است، كه هر كس در وجدان خود مشروعیت آنرا احساس میكند. و عقل به وجوب دفع ضرر احتمالى حكم قطعى میدهد، تا چه رسد به یقینى. و حكم شرعى مستفاد از آیات و روایات نیز جارى است.
این جهاد منوط به اذن امام علیه السّلام نیست، بلكه در زمان حضور، به آن امر مى‌نماید، و در زمان غیبت از عهده مسلمین ساقط نمى‌گردد، بلكه واجب است به آن قیام نموده و مرد و زن باید در این امر مهمّ كوشش نمایند «كفایةً».
این نوع جهاد، شامل اقسام دوم، سوّم، نهم، یازدهم، و دوازدهم مى‌باشد.
حدود شركت زنان در جهاد
تذکر دوم: آنچه گفتیم كه زنان اجازه شركت در انواعى از جهاد را ندارند مراد این است كه در زد و خورد، نمى‌توانند مداخله كنند، نه اینكه حضورشان در میدان جنگ، و كمك در امور دیگرى، مثل مداواى مجروحین نیز حرام باشد. چنانكه استاد علّامه طباطبائى ادام الله ظلّه بدان اشاره فرموده‌اند.1
علّامه در «تحریر» میگوید: جائز است زنان را براى استفاده در كارها به میدان جنگ برد، ولى بهتر است از زنان بزرگسال انتخاب شوند، و مكروه است
- «تفسیر المیزان» ج ٢ ص ٢٨٤