رساله بدیعه

كه مؤمنان برادر هم‌اند و بین برادرانتان اصلاح كنید و از خدا بترسید تا مورد ترّحم قرار گیرید»

 قسم دوازدهم: جنگ با ظالمى كه قصد تجاوز به جان، یا مال، یا حریم، یا آبرو، یا دین كسى را دارد، و یا قصد ایذاء و آزار برادر ایمانى خود را دارد.

 نبىّ اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: هر كس براى دفع ظلمى كشته شود شهید است.

 و این شخص كه مدافع از مظلوم میباشد، مجاهد در راه خدا است، و اگر كشته شود شهید است. و عموم آیات جهاد، شامل حال او میشود. مثل آیه شریفه:

 أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ* الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ. (آیه ٣٩ و ٤٠ از سوره ٢٢: الحج)

  «كسانیكه مورد حمله قرار میگیرند، اجازه دارند كه، قتال كنند چرا كه مورد ستم واقع شده‌اند و خداوند بر یارى ایشان تواناست. كسانیكه به ناحق از دیار خود رانده شده‌اند و تقصیرشان این است كه میگویند، پروردگار ما الله است، و اگر خداوند بعضى از مردم را به دست بعض دیگر دفع نكند، صومعه‌ها و كلیساها و كنیسه‌ها و مساجدى كه ذكر خدا در آن شود، نابود و ویران میگردد، و البتّه كه خداوند یاوران خود را یارى میدهد، و خداوند قوى و غالب است.»

 پس دفاع از حقّ لازم است، بطورى‌كه خداوند در مورد كسى‌كه مورد ظلم واقع شود، صداى بلند به دادخواهى را دوست دارد چنانكه میفرماید:

 لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ. (آیه ١٤٨ از سوره ٤: النساء)

  «خداوند دوست ندارد كه صدا به بدى و دشنام بلند شود، مگر از كسى‌كه‌