رساله بدیعه

 خداوند میفرماید: إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ* إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. (آیه ٣٣ و ٣٤، از سوره ٥: المآئده)

  «سزاى كسانى كه با خدا و پیامبر نبرد میكنند، و میكوشند در زمین فساد منتشر سازند، این است كه كشته شوند، یا به دار آویخته گردند، یا دست و پایشان به خلاف یك دیگر (دست راست و پاى چپ یا بالعكس) قطع گردد، یا تبعید گردند، و این كیفر براى ایشان رسوائى است در این دنیا، و در آخرت عذابى سخت در انتظارشان خواهد بود. مگر كسانى كه توبه كنند پیش از آنكه دستگیر شوند و بدانید كه خداوند غفور و رحیم است».

 قسم یازدهم‌: جنگ با طائفه‌اى از مسلمین، كه با طائفه دیگرى از مسلمین درگیر شوند، و تن به صلح و آشتى ندهند، و نسبت به طرف خود متجاوز باشند، و باید با آنان جنگید تا به امر الهى تن در دهند.

 خداوند میفرماید: وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى‌ فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِي‌ءَ إِلى‌ أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ* إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ. (آیه ٩ و ١٠، از سوره ٤٩: الحجرات)

  «اگر دو طائفه از مؤمنین با هم به قتال برخیزند، بین آنان را اصلاح دهید، و اگر یكى از آن دو نسبت به دیگرى راه تجاوز پیش گیرد، با او نبرد كنید تا به امر الهى باز گردد و اگر از تجاوز خود دست برداشت، بین آنان را عادلانه اصلاح كنید و راه عادلانه پیش گیرید، كه خداوند دادگران را دوست دارد. بدرستى‌