رساله بدیعه

 و فرمود: فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً* وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيراً* الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً. (آیه ٧٤ تا ٧٦، از سوره ٤: النّساء)

  «باید پیكار كنند در راه خدا آنانكه زندگانى دنیا را به زندگانى آخرت فروخته‌اند، و به هر كس كه در راه خدا قتال كند و كشته شود یا غالب گردد، اجرى بزرگ خواهیم داد. و چرا در راه خدا براى نجات مردان و زنان و كودكان مستضعف نمى‌جنگید؟ همان كسانى‌كه همواره میگویند، خداوندا ما را از این سرزمین كه اهل آن ستمگرند نجات بخش و از خود براى ما رهبر و سرپرستى بفرست. مؤمنان در راه خدا مى‌جنگند و كفّار در راه طاغوت، با اولیاء شیطان بجنگید كه كید شیطان ناچیز است».

 قسم چهارم‌: جهاد با كفّارى كه با مسلمین عهد شكنى كرده‌اند، و به اسلام طعن میزنند، و عمل به شرائط ذمّه نمى‌نمایند.

 خداوند متعال میفرماید: وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ* أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ* قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ* وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ وَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ. (آیه ١٢ إلى ١٥، از سوره ٩: التّوبه)

  «پس از عهد بستن اگر عهد خویش بشكستند و بدین شما طعن زدند، پس با پیشوایان كفر نبرد كنید كه اینان تعهّدى به پیمان خود ندارند، شاید دست از تجاوز

بردارند. چرا با قومى كه عهد بشكستند و بر بیرون كردن پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم همّت گماردند، نبرد نمى‌كنید، كه اینان با شما آغاز به نبرد كرده‌اند. آیا از ایشان بیم دارید كه خداوند شایسته‌تر است كه از او بیم داشت، اگر مؤمنید. با آنان بجنگید، خداوند به دست شما عذابشان كند و ذلیلشان گرداند و شما را بر آنها پیروزى دهد تا دل‌هاى مردم مؤمن تشفّى پیدا كند. و غیظ از قلوبشان برود و خداوند میپذیرد توبه هر كس را كه بخواهد كه خداوند دانا و حكیم است».