رساله بدیعه

 از این بیان روشن میشود كه سقوط جهاد از زن، فقط در قسم آخر است، كه عبارتست از جهاد براى دعوت به اسلام، و یا به ضمیمه دو قسم اوّل و دوّم: یعنى جهاد براى حفظ كیان اسلام، وقتى‌كه مورد سوء قصد كفّار واقع شود. و جهاد براى دفع كفّار از بلاد مسلمین پس از تسلّط آنها.

 و امّا در قسم سوّم و چهارم، كه عبارتست از جهاد براى دفع كفّار، از تسلّط بر جان مسلمین و هتك ناموس آنها، و جهاد براى دفاع از جمعى از مسلمین كه با كفّار درگیرند، و بیم تسلّط كفّار میرود، در این دو قسم حكم جهاد بر زن نیز ثابت است.

استقراء اقسام جهاد توسط مؤلّف‌

 نویسنده گوید: به توفیق خداوند اقسام جهاد را استقراء كردم كه به دوازده قسم بالغ میشود:

 قسم اوّل: جهاد ابتدائى كه جمله از جانب مسلمین است به كشورهاى كفر براى دعوت كفّار و مشركین به اسلام. مثل جهاد مسلمین صدر اسلام با ایران و روم، و قبائل مشرك عرب و اهل كتاب ساكن جزیرة العرب، براى دعوت آنها به اسلام و توحید. چنانكه خداوند متعال میفرماید:

 فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. (آیه ٥، از سوره ٩: التوبه)

  «چون ماه‌هاى حرام پایان گرفت، با مشركین در هر مكانى كه هستند قتال كنید، و آنها را بگیرید و محاصره كنید، و در هر كمین‌گاهى به انتظارشان بنشینید، و اگر به اسلام بازگشت كردند و نماز اقامه نمودند و زكات دادند، آزادشان گذارید، كه خداوند غفور و رحیم است.» و خداوند میفرماید:

 قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ‌

وَ رَسُولُهُ وَ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ. (آیه ٢٩، از سوره ٩: التوبه)