رساله بدیعه

من اخذ كند، اسلحه از نیام برآورد و با بلندترین آواز فریاد برآورد:

 كجاست آن غیرت اسلامى؟ كجایند آنها كه در طلب خون شهیدان شریعت سید الانام هستند؟ كجایند آنها كه جان‌هاى خود را با بهشت و نعمت‌هاى آن معامله كنند؟ و خداى رئوف و مهربان را از خود خشنود سازند؟ كجایند بندگان أمیر مؤمنان؟ كجایند آنها كه دوست دارند از شهداى كربلا باشند؟ كجایند آنها كه خواهان زدودن لوث كفّار از شریعت رسول اكرم اند؟ و بالاخره كجایند كسانى‌كه در حقّ ایشان گفته میشود كه اكثر اصحاب حضرت مهدى عجّل الله تعالى فرجه از عجم میباشند؟

 پنجم‌: جهاد با كفّار و تسلّط بر سرزمین آنها است، تا به دین مبین اسلام گرویده، و به ایمان به آنچه پیامبر اسلام از طرف خداوند آورده، گردن نهند. و این نوع جهاد از ویژگى‌هاى نبىّ و امام، یا نائب خاصّ او است، نه نائب عامّ. و احكامى به آن اختصاص دارد چنانكه خواهد آمد، ولى در بقیه اقسام جهاد همه مردم شریكند. و همه این اقسام پنجگانه جهاد مندرج در جهاد در راه حقّ بشمار میروند، و كشته شدگانش در زمره شهیدان دنیا و آخرتند. و درجات عالى و مقام رفیع و جایگاه طیب و حیات دائم، و بالاتر از همه خشنودى خداوند كه براى شهداء وعده داده شده، براى همه اینها میباشد. و احكام دنیوى شهیدان نیز در حقّ آنها جارى است. و در دنیا غسل و كفن و حنوط براى آنها نیست و با لباس و بدن خونین خود مدفون میشوند. و هیچ چیز از بدنشان بیرون آورده نمیشود، جز آنچه كه از جنس پوست‌¹ باشد، و یا چیزى كه دفن آن زیان بزرگى به ورثه وارد آورد. و این حكم زمانى است كه دوشادوش ارتش اسلام به نبرد پرداخته و شهید شده، و هنگامى مسلمین او را دریابند، كه دیگر رمق حیات در او نباشد.