کتاب «رساله نوین» اثر نفیس حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدّسسرّه است. در این کتاب درباره بناء اسلام بر سال و ماه قمری و تفسیر آيه «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُور عِندَ اللَهِ اثْنَاعَشَرَ شَهْرًا»؛ بحثی تفسیری، روایی، فقهی و تاریخی داشته و به اثبات میرسانند که تقويم قمرى از ضروريّات اسلام است، و تبديل ماههاى قمرى به شمسى مشروعیت نداشته و ضميمه نمودن تاريخ شمسى با قمرى، کار صحیحی نیست. يكى از اركان مهمّ وحدت اسلامى، اتحاد در تاريخ است به طوری که موجب اتّحاد در فرهنگ رسول اللهى؛ و اختلاف در تاريخ، موجب تفرقه و تشتّت است. اهم مطالب مندرج در کتاب: • آيات صریح در لزوم تاريخ قمرى • مطابقت عبادات با ماههای قمری، و اجتماعیات با ماههای شمسی؛ همان تفکیک دین از سیاست است. • بررسی توطئه دشمنان اسلام در مورد ایجاد تفرقه و غلبه بر مسلمین با تغییر تاریخ • تغییر تاریخ قمری به شمسی، موجب نسخ اسلام و برقراریِ متد غرب و غربگرائی است • نام شش ماه از ماههاى باستانى، نام شش فرشته در آئين زردشت است • مبناي ساعت در اسلام بر غروب آفتاب • مرحله نهایی توطئه استعمار، تبدیل سالهای هجری به شاهنشاهی • تطابق ماههای قمری با فطرت؛ و ذکر فوائد سال قمرى، و ضررهای سال شمسى • عدم ترغیب اسلام به عیدنوروز و بدعت شمردن آن
رساله نوين
92كشورهاى مسلمانان مسیحى شد؛ و دیگر نه از هجرت رسول الله چیزى به گوش مردم مىرسید؛ و نه از ماه محرّم و صفر.
در عراق و بین النّهرین مبدأ سال را ژانویه گذارده و ماهها را ماههاى رومى قرار داده و بدین ترتیب طبق ماههاى مسیحى كه اوّل آن ژانویه و بین ماه اوّل و ماه دوّم زمستان است ابتداى سال خود را شروع مىكردند: ١ ـ كانون دوّم. ٢ ـ شُباط، ٣ ـ آذار، ـ ٤ ـ نیسان، ـ ٥ ـ أَیار، ـ ٦ ـ حَزیران، ـ ٧ ـ تَمُوز، ـ ٨ ـ آب، ٩ ـ إیلول، ـ ١٠ ـ تشرین اوّل، ١١ ـ تشرین ثانى، ١٢ ـ كانون اوّل1 كه
- در «نصاب» آمده است:
دو تشرين و دو کانون و پس آنگه ** شباط و آذر و نيسان أيار است
حزيران و تموز و آب و أيلول ** نگهدارش كه از من يادگار است
و راجع به مقدار روزهاى اين ماهها آوردهاند: تشرين أوّل ٣١ روز، تشرين آخر ٣٠ روز، کانون اوّل ٣١ روز، کانون آخر ٣١ روز، شباط ٢٨ روز، و در سالهاى کبيسه ٢٩ روز، آذار ٣١ روز، نيسان ٣٠ روز، أيار ٣١ روز، حزيران ٣٠ روز، تموز ٣١ روز، اب ٣١ روز، إيلول ٣٠ روز (التنبيه و الاشراف مسعودى ص ١٨٣). و امّا شعر معروف «نصاب».
لا و لَا لَبْ لَا و لَا لَا شش مه است ** لَلْ كَطُ و كَطْ لَلْ شهور كوته است
راجع به ماههاى رومى بر لغت عربى حمل و ثور و جوز است. يعنى تعداد روزهاى شهور رومى از حَمَل به ترتيب ٣١ و ٣١ و ٣٢ و ٣١ و ٣١ و ٣١ ششماه اوّل تا آخر سنبله است و ٣٠ و ٣٠ و ٢٩ و ٢٩ و ٣٠ و ٣٠ ششماه دوّم تا اخر حُوت است که مجموعاً سيصد و شصت و پنج روز مىشود.
البتّه چون سال شمسى سيصد و شصت و پنج روز و پنج ساعت و چهل و هشت دقيقه و چهل و پنج ثانيه است، براى آنکه سال عقب نيفتد، بايد اين خوردهها را در چهار سال يک بار که يک روز مىشود جمع نموده و يک روز به آن سال اضافه کرد، و اين سال را کبيسه گويند.
- در «نصاب» آمده است:

