رساله نوين

 گفتند:

 ما به محرّم و صفر كار نداریم؛ آن مال ملّتهاست، كه امور شرعیه خود را انجام مى‌دهند؛ گفتار ما راجع به تقویم رسمى دولتى است؛ نه امور شرعیه مردم.

 و همچنین تقویم رسمى شمسى را كه تا به حال داشتیم، اینك مى‌خواهیم الفاظ ماهها را تغییر دهیم؛ و این ضررى نمى‌زند؛ و به محرّم و صفر كارى ندارد. آنها به جاى خود محفوظند. ما مى‌خواهیم اسم حَمَل و جوزا را به اردیبهشت و فروردین تبدیل كنیم؛ و این إحیاء سنّت و آثار كهن است.

 یكى از نمایندگان مخالف گفت:

 شما اگر مى‌خواهید تغییر الفاظ بدهید، به الفاظى كه یكى از منجّمین فعلى براى این ماهها ساخته است، و بسیار مناسب‌تر است تغییر دهید. سید جلال الدین طهرانى تقویمى ساخته است و نام ماههاى سال شمسى را به ترتیب از این قرار قرار داده است: چَمن آرا، گُل آور، جان پرور، گرماخیز، آتش بیز، جهان بخش، دِژَم خوى، باران ریز، اندوهگین، سرما ده، برف آور، مشگین فام.¹

 این نامها بسیار زیباتر و از جهت معنى مناسبتش بیشتر است، تا معانیى كه آقاى ارباب كیخسرو از روى كتابهاى باستانى تهیه كرده‌اند.

 چمن آرا مناسبتش بیشتر است تا فروردین كه آن را به (هم مانندى روانان) كه مساوات أرواح باشد ترجمه كرده‌اند.

 و گل آور بهتر است از اردیبهشت كه به (نظم كامل و تقدّس بهترین) ترجمه كرده‌اند.

 بارى آنان اصرار داشتند كه چون إحیاء سنّت كهن است، الفاظ