رساله نکاحیه

 چون به رسول الله نزدیك شدند كه بیعت كنند، رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم گفت:

 تُبَایعْنِى (تُبَایعْنَنِى) عَلَى أَنْ لا تُشْرِكْنَ بِاللَهِ شَیئًا! «شما با من بیعت میكنید به شرط آنكه هیچ چیز را شریك خدا نیاورید!»

 هند گفت: سوگند به خدا كه تو از ما عهد و پیمانى میگیرى كه از مردان نگرفته‌اى! و ما این عهد را به تو میدهیم!

 رسول خدا گفت: وَ لا تَسْرِقْنَ! «و دزدى هم نباید بكنید!»

 هند گفت: و الله من چیزهائى را، و چیزهائى را از مال أبو سفیان برداشته‌ام و نمى‌دانم كه آیا براى من حلال بوده است یا نه؟!

 أبو سفیان كه آنجا حاضر و شاهد گفتار او بود گفت: آنچه از مال من در گذشته ربوده‌اى، ترا حلال نمودم!

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم گفت: إنَّكِ لَهِنْدٌ بِنْتُ عُتْبَةَ؟! «آیا تو هند دختر عتبه هستى؟!»

 گفت: آرى! من هند دختر عتبه هستم؛ از گذشته‌ها بگذر، خدا از تو بگذرد!

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم گفت: وَ لَا تَزْنِینَ! «زنا هم نباید بكنید!»

 هند گفت: اى رسول خدا مگر زن حُرّه و آزاد هم زنا میكند!؟

بیعت زنان با پیغمبر به شرط نكشتن اولاد

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم گفت: وَ لا تَقْتُلْنَ أَوْلدَكُنَّ! «شما فرزندان خود را نباید بكشید!»

 هند گفت: قَدْ رَبَّیناهُمْ صِغارًا وَ قَتَلْتَهُمْ یوْمَ بَدْرٍ کبارًا، فَأنْتَ وَ هُمْ أعْلَمُ! «ما آنها را در دوران كودكى پرورش دادیم، و تو آنها را در جنگ بدر چون بزرگ شده بودند كشتى؛ پس تو و آنها داناترید!»

 عمر بن خطّاب از كلام او خندید به حدّى كه قهقهه زد و در خنده‌