رساله نکاحیه

دانست. و روسیه را از كشورهاى ناموفّق شمرد كه در هر ١١ سال یك میلیارد نفر به جمعیت جهان افزایش میدهند.»

 و در مورّخه ٢٣/ ٣/ ٧٣ آمده است: «رئیس فدراسیون بین المللى خانواده برنامه ریزى شده/ اى. ار. پى. اف/ از كشورهاى اسلامى خواست تا از الگوى كنترل جمعیت در ایران پیروى كنند.»

 بارى! این مورد اوّلى بود كه براى حقیر در مورد اصرار و ابرام این خانم دكتر درباره كنترل جمعیت در جهان سوّم مخصوصاً كشورهاى اسلامى، و بالأخصّ كشور ایران اسلامى سؤال انگیز شده است. و اگر جناب محترم ایشان با وسعت اطّلاعاتشان در زمینه موالید جوابى به نظرشان میرسد ارائه خواهند فرمود.

اگر منظور خدمت بود، باید در طبقه مرفّه أمر به تكثیر فرزندان مى‌نمودند

 سؤال دوّم: اگر منظور از اینگونه خدمت، قطع نسل عموم نباشد، مى‌بایستى میان طبقه متمكّنین و ثروتمندانى كه قادر بر گرفتن چهار مخدّره جلیله و آوردن فرزندان بسیار از هر كدامشان هستند، و میان طبقه مستمندان و زحمتكشان و رعایائى كه بر یك زن گرفتن و اولاد قلیلى، بیشتر تمكّن ندارند، فرق گذارد! مثلاً مردان قدرتمند كه به آسانى از عهده مخارج بیست فرزند بر مى‌آیند را تكلیف بدان نمود تا میزان ترازو واژگون نگردد، و عدالت در هر حال و در همه طبقات محفوظ بماند.

 بسیارى از طبقه مهندسان و دكتران مى‌باشند كه هر یك داراى خانه‌هاى بسیار وسیع و داراى اشكوبهاى متعدّد و بزرگ هستند و معذلك همه خالى است. زیرا آنها فقط ٢ یا ٣ اولاد دارند و بواسطه جلوگیرى از تكثیر این رحمت الهیه دست به افزایش نزده‌اند؛ و اولادشان بزرگ شده، یا به دبیرستان و دانشكده رسیده و یا در خارج زندگى مى‌نمایند.

 این گونه دكترها كه بعضى از آنان هم واقعاً زحمت كشیده و دانشمند مى‌باشند و عمرى را در قسمت پزشكى مختصّ بخود صرف نموده، و در زمان‌