رساله نکاحیه

و مرد عنوان كرده‌اند وجود داشت؟! آیا براى زائیدن بانوانمان محتاج به قابله و پزشك مرد مى‌گشتیم؟! نه، وَ اللهِ نه، بِاللهِ نه، تَاللهِ نه.

 بنابراین عزیزم‌!

 شما چون دیدید از علّامه در دنیا تجلیل نشد، نباید گمان كنید كه واقعیت هم همین طور است؛ تا بیائید و با عبارت: «یكى از بزرگان معارف دینى فرموده‌اند» گفتارشان را ذكر كنید، و با عرائض حقیر فقیر خاك پا و خانه‌زاد آن منیع مرتبت و رفیع منزلت درهم بیامیزید و خود را حَكم در قضیه قرار دهید و با فكر و اندیشه خود آنرا بدون دلیل و اقامه برهان ضایع كنید، و به مجرّد شعار و هیاهو گفتار مقابل را أخذ كنید و دختران معصوم را از خانه و كاشانه بدر آورید؛ و خسران زده و تهى دست از سراب باز گردانید!

 من نه پدرانه! بلكه برادرانه و متواضعانه به شما نصحیت میكنم: كلام چنین مردمان حق اندیش و باطل زدا را كه هر سلّول از بدنشان را با فكر و تأمّل بكار بسته، و فیلسوفانى عالیقدر و دانشمندانى گرانمایه در راه اسلام شناسى شده‌اند، نباید به دیده حقارت نگریست.

 هر چند گفته‌اند: انسان در نقد و تحلیل آزاد است، هیچ اندیشه و نظریه‌اى را نباید تحمیل نمود؛ ولى آن مسأله‌اى است، و این مسأله‌اى دگر و گرنه انسان باید تأسّف بخورد؛ ولى تأسّف بجا و بموقع؛ نه مثل تأسّف مردى كه چون از سفر باز آمد حلیله را مریضه، و والده را مرده یافت. چون با حلیله درآمیخت فوراً شفا یافت، افسوس مى‌خورد كه اگر زودتر آمده بودم والده را هم شفا داده بودم.