رساله نکاحیه

كه: اجازه ورود نخ بخیه و آلات جرّاحى پزشكى را به ایرانیان بدهید!

 اینك قدم بر چشم ما گذارده، و ایران ما را چندین بار منوّر فرموده، و وسائل پیشگیرى از آبستنى را، از آمپولهاى گرانقیمت و دستگاههاى آى. یو. دى و انواع قرص و كاندوم و غیره به اقصى نقاط روستاها مى‌رساند؛ و براى هر عمل بستن لوله زنان: توبكتومى، و بستن لوله مردان: وازكتومى پاداشهاى فراوان میدهد؛ و آنان را در امور زندگى در اولویت قرار مى‌دهد.

 و به پزشكانى كه این جنایات را انجام میدهند و لوله‌ها را مى‌بندند با بالارفتن ضریب، پاداش جزیل مرحمت مى‌فرماید؟!؟!؟!

 دوست ارجمند و بزرگوار خودم جناب آقاى دكتر اسمعیل‌زاده مى‌گفت: «یكى از رفقاى جرّاح من نقل مى‌كرد: در شهرى كه به یكى از رفقاى ایشان مأموریت یك ماهه داده بودند، براى هر یك عمل توبكتومى (بستن لوله زنان) سه هزار و پانصد تومان مى‌پرداختند و چون از مأموریت در آنجا خلاص شد مبلغى حدود ٠٠٠، ٢٠٠ تومان به جیب زده بود.»

 فاضل ارجمند جناب آقاى سید أبو القاسم آقامیرى فرمودند: «در ماه محرّم ١٤١٥ كه براى تبلیغ به روستاى‌ «حاجى کلاته» از توابع على آباد كَتول (بین گرگان و آزاد شهر) رفته بودم؛ مسؤول بهداشت آنجا آقاى مصطفى علمشاهى گفتند: آمپولهاى ضدّ حاملگى كه مدّت ٣ ماه از بچّه دار شدن جلوگیرى میكند، هر دانه آن ١٥ تا ١٦ هزار تومان براى دولت خرج برمیدارد كه بطور مجّانى توزیع مى‌شود.

 در این روستا كه ٤٠٠ خانوار جمعیت دارد، ٧٠ نفر زن لوله بسته‌اند؛ و بقیه بوسیله دیگر وسائل، جلوگیرى مى‌نمایند.

 لازم به ذكر است كه آقاى حسینى شاهرودى، امام جمعه این محلّ با این طرح مخالف مى‌باشد».