رساله نکاحیه

اى واى بر ما با اینهمه دعاوى بزرگ از تعلّق كشور به امام زمان عجّل الله فرجه و برافراشتن پرچمهاى سیاه بر در خانه‌ها براى عزادارى سبط رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم.

 بارى، این عدم رجوع و عدم اخذ آراء چنین بزرگوارانى، نه تنها بعید بنظر نمى‌رسد بلكه خلاف آن اگر بودى عجب بودى! چرا كه این پولها كه براى این مصارف مصرف مى‌شود، این لجنه‌ها، این سمینارها، این هیاهوها، این ایجاد وحشتها و دهشتها در مردم، همه و همه از صندوق جهانى پول مى‌باشد كه برایگان در خدمت امّت قرار میدهند. اینها از همان صهیونیزم‌ها و یهودیهائیست كه حساب یك شاهى و یك قران آنرا دارند؛ و اینجا كه صرف مى‌كنند و تنها و تنها براى یك آمپول تزریقى كه قیمتش‌ ١٥ تا ١٦ هزار تومان است باكى ندارند و واهمه‌اى بخود راه نمى‌دهند، براى صرف در منویات خود آنهاست نه مصالح ما.

 براى صرف در از بین بردن ملّت و كشور و قطع نسل و عقیم كردن كشور فداكار قیام نموده پنجاه میلیونى مى‌باشد، نه براى صلاح ملك و مملكت، نه براى دلسوزى براى قطره اشك یتیم مسلمان، نه براى قدّ خمیده زن بیوه شوهر مرده، كه جوان خود را در جبهه نبرد از دست داده، نه براى كمك و مساعدت به بیماران و بهداشت و مصالح بهبودى و رشد ایرانیان.

 اینها آن مصارف را فقط براى اهداف خود مصرف مى‌كنند و لوله كشى شده در خصوص مجارى همان اهداف. چون هدف، بروى زمین افكندن این درخت بالا بلند است، همگى بدور آن گرد مى‌آیند، و هر یك از آنان تیشه‌اى بر ریشه میكوبد؛ نه آنكه بخواهند آنرا آب دهند تا درخت سر سبز بماند و در سایه‌اش مسلمین بیارامند.

 و لهذا اصولاً این دكترها و مهندسین و كارگردانان خود فروخته، در سمینارها و نشستهاى خود یكنفر از غیر خودشان را راه نمیدادند تا آنچه‌