
رساله نکاحیه
کاهش جمعیت، ضربه ای سهمگین بر پیکر مسلمین
کتاب «رساله نکاحیه» اثر ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. در این کتاب با توجه به آیه (و لایقتلن اولادهن) مسأله کنترل جمعیت از دیدگاه قرآن و اسلام مورد تحلیل واقع شده و با بیان اینکه کاهش جمعیت ضربهای سهمگین بر پیکر مسلمین است از توطئهها و سیاستهای مزوّرانۀ استکبار در جهت کاهشِ قوّت مسلمین که با بهانه تنظیم خانواده و کنترل جمعیت و با عناوين واهىِ «اقتصاد و زيبائى شهر و زندگانى راحت و مرفّه» هستى مسلمین را به باد فنا میدهند، پرده برداشته شده است. اهم عناوین مندرج: • سرّ حرمت انتحار و خودکشی • وظيفه دولت اسلام در فراهم كردن تسهيلات ازدواج • تنها عامل مشكلات مردم، سلطۀ غرب است نه اقتصاد • آمار مساعدتهاى سازمانهاى بين المللى و غرض اصلی آنها • کتمانِ عوارض و خطرات بستن لولهها توسط برخی • تأكيد و ترغيب اسلام بر كثرت اولاد در همه زمانها بوده نه فقط در زمان رفاه مسلمین • فوائد حامله شدن زنان و مضرات بيشمار نازائى • ضدّيت فلسفه اسلام و روح ايمان با كاهش جمعيت • عدم رجوع به رأى فقهاء حتى فتواى رهبر كبير انقلاب • مخالفت مجامع علمیِ اهل سنت با طرح تحدید نسل • در موضوعات مستنبطه مثل (عقيم شدن در صورت بستن لوله)، تشخيص با فقيه است نه عرف!
رساله نکاحیه
159مطلب سوّم: عدم رجوع به رأى فقهاء حتّى به فتواى رهبر كبیر فقید انقلاب
مالتوس گرایان حتّى از فتواى آیة الله خمینى (قدّه) در «رساله نوین» نیز اعراض كردهاند
مطلب سوّم: در این مسأله نه رجوع به مجتهدى و فقیهى، و نه رجوع به رساله و فتوائى شده است، و نه تبعیت از أخبار صحیحه و مراجعه به أهل خبره و مشورت، و نه و نه ...
حتّى از رجوع به «رساله نوین» امام خمینى قسمت ٣: مسائل خانواده، كه بقلم جناب محترم حجّة الإسلام آقاى شیخ عبد الكریم بىآزار شیرازى دامت توفیقاته تحریر یافته است و ١٠ نوبت بطبع رسیده است، مضایقه نمودند و از ارجاع مردم بىیار و یاور دریغ كردند.
ما الآن در اینجا عین فتواى آن فقید سعید را با شرح جناب مؤلّف كه از ص ٩٨ تا ص ١٠٠ این رساله تحت شماره فصل (٢) با عنوان «تحدید نسل یا تنظیم خانواده» مىباشد ذكر مىكنیم تا گناه لا یغْفَر این دست اندركاران مشهود گردد.
«استفتاء:
اینجانب داراى ده فرزند مىباشم و از نظر كثرت اولاد در زحمت هستم، میخواهم لولههاى رحمم را ببندم، آیا شرعاً جائز است یا خیر؟
* اگر موجب نازائى دائمى نشود، و ضرر به مزاج و عضو نرساند، و شوهر راضى باشد، و عمل همراه با ارتکاب (عمل غیر) شرعى نباشد؛ اشکال
