رساله نکاحیه

زائیدن منحصر نیست، و هر کشورى که میخواهد در راه توسعه گام بردارد نمى‌تواند با نیمى از جمعیت خویش این راه را بپیماید، و یکى از دلائل موفّقیت کشور تایلند و اندونزى در زمینه افزایش جمعیت و تنظیم خانواده سرمایه گذارى وسیع در مورد مشارکت زنان در امور اجتماعى و توسعه کشور است» و اگر از نظر جمعیت شناسى غربى و كارشناسان داخلى، زناشوئى سبب تغییر متغیرهاى جمعیتى میشود كه عمده‌ترین نتیجه آن تأثیر مستقیم بر بارورى و كمك به افزایش جمعیت است و باید جلوى آن به نحوى گرفته شود و ... همه و همه نشانه آنست كه یكى از اهداف اجتماعى نظر به كنترل جمعیت، محدود كردن ازدواج‌ها و كشانیدن بى‌رویه زنان به صحنه اجتماع و فعّالیت‌هاى اقتصادى و در یك كلام نابود كردن بنیاد خانواده و ایجاد فساد اجتماعى است!

 ما در نقد و بررسى این نظریه از نظر جامعه شناسى نكات مهمّى را بیان داشتیم و در اینجا تنها به این نكته بسنده میكنیم كه اثر این اندیشه، ایجاد زمینه رشد فساد و انحرافات اجتماعى و از بین بردن تمامى اهداف انقلاب و اسلام است. چرا كه هیجانات جنسى جوانان (دختر و پسر) باید به نحوى اطفاء شود؛ حال اگر خانواده‌اى تشكیل نگردد و سنّ ازدواج بالا رود، این اطفا شهوات خود را در سطح جامعه بصورت روابط نامشروع جلوه‌گر مینماید، و با رشد یافتن این روابط نامشروع به یقین جامعه به سمت تباهى و نابودى كشانیده خواهد شد.

 جالب این است كه دكتر نفیس صدیق الگوى‌ تایلند كه امروزه یكى از سه كشور فاحشه خیز جهان است را به ایران انقلابى پیشنهاد مى‌كند؛ به عبارت بهتر: با شعار كنترل جمعیت در صدد پرورش فاحشه‌ها در كشور ماست.

 براستى چرا تربیت فرزند و كودك هدف بزرگى براى زن نیست و نباید باشد؟!

 آیا زن قبل از آنكه وسیله و ابزارى براى اهداف اقتصادى باشد، خود