
رساله نکاحیه
کاهش جمعیت، ضربه ای سهمگین بر پیکر مسلمین
کتاب «رساله نکاحیه» اثر ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. در این کتاب با توجه به آیه (و لایقتلن اولادهن) مسأله کنترل جمعیت از دیدگاه قرآن و اسلام مورد تحلیل واقع شده و با بیان اینکه کاهش جمعیت ضربهای سهمگین بر پیکر مسلمین است از توطئهها و سیاستهای مزوّرانۀ استکبار در جهت کاهشِ قوّت مسلمین که با بهانه تنظیم خانواده و کنترل جمعیت و با عناوين واهىِ «اقتصاد و زيبائى شهر و زندگانى راحت و مرفّه» هستى مسلمین را به باد فنا میدهند، پرده برداشته شده است. اهم عناوین مندرج: • سرّ حرمت انتحار و خودکشی • وظيفه دولت اسلام در فراهم كردن تسهيلات ازدواج • تنها عامل مشكلات مردم، سلطۀ غرب است نه اقتصاد • آمار مساعدتهاى سازمانهاى بين المللى و غرض اصلی آنها • کتمانِ عوارض و خطرات بستن لولهها توسط برخی • تأكيد و ترغيب اسلام بر كثرت اولاد در همه زمانها بوده نه فقط در زمان رفاه مسلمین • فوائد حامله شدن زنان و مضرات بيشمار نازائى • ضدّيت فلسفه اسلام و روح ايمان با كاهش جمعيت • عدم رجوع به رأى فقهاء حتى فتواى رهبر كبير انقلاب • مخالفت مجامع علمیِ اهل سنت با طرح تحدید نسل • در موضوعات مستنبطه مثل (عقيم شدن در صورت بستن لوله)، تشخيص با فقيه است نه عرف!
رساله نکاحیه
136کشورهاى ضعیف توانستهاند اقتصاد خود را رونق دهند؛ و مادامى که این کشورها ضعیف و وابسته باقى بمانند، استفاده از این موادّ اوّلیه در انحصار کشورهاى ثروتمند صنعتى باقى خواهد ماند.
و در شماره ششم از مقاله اینست:
* تبلیغات و هیاهوئى که بر سر جمعیت قارّه سیاه در غرب بلند است، یک فریب سیاسى بیش نیست و بسیارى از دولتهاى آفریقائى هم خود این را میدانند؛ ولى به دلیل نیاز مادّى فورى خود به غرب توان مخالفت با کشورهاى غربى که ارائه کننده راه حلّ فریبکارانه کنترل جمعیت هستند، را ندارند.
* آفریقا داراى خاک حاصلخیز و زمینهاى مستعدّ زیادى است و از لحاظ منابع طبیعى بسیار غنىّ مىباشد؛ ولى این ثروت همواره توسّط استعمارگران غربى به یغما مىرود.
* تفاوت فاحش آمار درآمد سرانه بین افراد کشورهاى ثروتمند و کشورهاى قارّه آفریقا نشان میدهد که جمعیت هیچگاه عامل فقر نیست، زیرا همه کشورهاى آفریقائى با تراکم جمعیت کمتر از کشورهاى اروپائى سهمى به مراتب کمتر از رفاه و امکانات زیستى دارند.
و در شماره هفتم از مقاله اینست:
* طبق برآوردهاى مختلف، جمعیت جهان در آغاز دوره مسیحیت سیصد میلیون نفر بود که ٦/ ١ آن یعنى پنجاه میلیون نفر در ایران سکونت داشته اند.
