رساله نکاحیه
کاهش جمعیت، ضربه ای سهمگین بر پیکر مسلمین
کتاب «رساله نکاحیه» اثر ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. در این کتاب با توجه به آیه (و لایقتلن اولادهن) مسأله کنترل جمعیت از دیدگاه قرآن و اسلام مورد تحلیل واقع شده و با بیان اینکه کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین است از توطئه‌ها و سیاست‌های مزوّرانۀ استکبار در جهت کاهشِ قوّت مسلمین که با بهانه تنظیم خانواده و کنترل جمعیت و با عناوين واهىِ «اقتصاد و زيبائى شهر و زندگانى راحت و مرفّه» هستى مسلمین را به باد فنا می‌دهند، پرده برداشته شده است. اهم عناوین مندرج: • سرّ حرمت انتحار و خودکشی • وظيفه دولت اسلام در فراهم كردن تسهيلات ازدواج • تنها عامل مشكلات مردم، سلطۀ غرب است نه اقتصاد • آمار مساعدت‌هاى سازمان‌هاى بين المللى و غرض اصلی آنها • کتمانِ عوارض و خطرات بستن لولهها توسط برخی • تأكيد و ترغيب اسلام بر كثرت اولاد در همه زمانها بوده نه فقط در زمان رفاه مسلمین • فوائد حامله شدن زنان و مضرات بي‌شمار نازائى • ضدّيت فلسفه اسلام و روح ايمان با كاهش جمعيت • عدم رجوع به رأى فقهاء حتى فتواى رهبر كبير انقلاب • مخالفت مجامع علمیِ اهل سنت با طرح تحدید نسل • در موضوعات مستنبطه مثل (عقيم شدن در صورت بستن لوله)، تشخيص با فقيه است نه عرف!
رساله نکاحیه
134جهان سوّم و رو به رشد، تشویق و حتّى اجبارى میگردد که بیشتر دولتهاى غربى در کشورهاى خود امتیازات ویژه‌اى براى مادران باردار و خانواده‌هائى که فرزند بیشترى بوجود بیاورند قائل شده اند.
و در شماره دوّم از مقاله اینست:
* چرا باید گمان کنیم که خداوند در حالى که خود زمین را خلق کرده، و سپس آنرا براى ورود و حیات انسانها آماده میکند، منابع زیستى زمین را محدودتر از تعداد انسانها قرار میدهد؟
* طبق برآوردهاى کارشناسان جمعیتى سازمان ملل، امکانات بالقوّه کره زمین توانائى تأمین چندین برابر جمعیت فعلى را دارد و همین امتیازات بالفعل کنونى نیز با وجود استفاده نادرست، قادر به تأمین ٥ برابر جمعیت فعلى است.
* در تبلیغات سیاست کنترل جمعیت، نیروى فکر و عقل بشر و قوّه ابتکار و اختراع او براى غلبه بر مشکلات و دستیابى به تعادل در چرخه ایجاد امکانات زیست محیطى، عمداً نادیده گرفته میشود و در عوض، او را به تحدید نسل مجبور مى‌کنند.
و در شماره سوّم از مقاله اینست:
* اگر بجاى این تصوّر که منبع ثروت هر کشور منابع طبیعى آن میباشد، هر فرد از جمعیت هر کشور را انسانى هوشمند با قابلیت جسمى و فکرى مناسب بدانیم که خود در تولید کشورش نقش مؤثّر خواهد داشت، برداشت مثبتى نسبت به جمعیت پیدا خواهیم کرد.