رساله نکاحیه
کاهش جمعیت، ضربه ای سهمگین بر پیکر مسلمین
کتاب «رساله نکاحیه» اثر ذی‌قیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. در این کتاب با توجه به آیه (و لایقتلن اولادهن) مسأله کنترل جمعیت از دیدگاه قرآن و اسلام مورد تحلیل واقع شده و با بیان اینکه کاهش جمعیت ضربه‌ای سهمگین بر پیکر مسلمین است از توطئه‌ها و سیاست‌های مزوّرانۀ استکبار در جهت کاهشِ قوّت مسلمین که با بهانه تنظیم خانواده و کنترل جمعیت و با عناوين واهىِ «اقتصاد و زيبائى شهر و زندگانى راحت و مرفّه» هستى مسلمین را به باد فنا می‌دهند، پرده برداشته شده است. اهم عناوین مندرج: • سرّ حرمت انتحار و خودکشی • وظيفه دولت اسلام در فراهم كردن تسهيلات ازدواج • تنها عامل مشكلات مردم، سلطۀ غرب است نه اقتصاد • آمار مساعدت‌هاى سازمانهاى بين المللى و غرض اصلی آنها • کتمانِ عوارض و خطرات بستن لولهها توسط برخی • تأكيد و ترغيب اسلام بر كثرت اولاد در همه زمانها بوده نه فقط در زمان رفاه مسلمین • فوائد حامله شدن زنان و مضرات بي‌شمار نازائى • ضدّيت فلسفه اسلام و روح ايمان با كاهش جمعيت • عدم رجوع به رأى فقهاء حتى فتواى رهبر كبير انقلاب • مخالفت مجامع علمیِ اهل سنت با طرح تحدید نسل • در موضوعات مستنبطه مثل (عقيم شدن در صورت بستن لوله)، تشخيص با فقيه است نه عرف!
رساله نکاحیه
117* عمده فعّالیت آمریکا در مورد کنترل جمعیت، بر روى محدود کردن جمعیت کشورهاى جهان سوّم و در کنار آن، کشورهاى اسلامى متمرکز است که از طریق صندوق جهانى پول و سازمان ملل متّحد، و سازمانهاى وابسته به آن صورت میگیرد.
بعداز جنگ دوّم جهانى، غرب به لزوم كاهش جمعیت در كشورهاى اسلامى پى برد
* بعد از جنگ جهانى دوّم، کارشناسان غربى به شکل بارزى به مفاهیم سیاستهاى کنترل جمعیت توجّه کردند.
* توصیف کارشناسان غربى، فرهنگ خود را براى کنترل جمعیت، با این مشخّصه هاست:
حاکمیت بى‌دینى به مثابه چارچوب این فرهنگ.
گسترش سیطره فرد گرائى.
تضعیف نقش اخلاق عمومى.
تضعیف ارزشهاى اساسى اجتماعى.
گسترش حاکمیت ارزشهاى ثانوى و تأکید بر ارج نهادن به منافع شخصى.
* آمریکا اطمینان دارد که کشورهاى جهان سوّم سرانجام به تکنولوژى نظامى دست خواهند یافت. به همین جهت این کشور در سیاست خارجى خود بر تقسیم این کشورها به کشورهاى کوچکتر و فشار بر سران کشورها براى کنترل جمعیت تکیه مى‌کند.
اینها كه ذكر شد، راجع بود به شماره اوّل از مقاله. و أمّا راجع به شماره دوّم آن، روزنامه پس از معرّفى آن به مثابه معرّفى نخست، متن تتمّه مقاله را بدینگونه ذكر نموده است: