ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4

فقیه حاكم شرع باید حوائج مردم را در همان روز مراجعه برآورد

 وَ مِنْهَا إصْدَارُ حَاجَاتِ النَّاسِ یوْمَ وُرُودِهَا عَلَیک بِمَا تَحْرَجُ بِهِ صُدُورُ أَعْوَانِک؛ وَ أَمْضِ لِکلِّ یوْمٍ عَمَلَهُ فَإنَّ لِکلِّ یوْمٍ مَا فِیه.

 «از جمله كارهائى كه باید انجام بدهى اینست كه: حاجت روزمره مردم را در همانروز بر آورده كنى و به فردا نیندازى! آن حاجاتى را كه أعوان و كارمندان تو خسته مى‌شوند و نمى‌توانند همانروز انجام دهند؛ یا غالباً براى آنها مشكل است كه پس از كارهاى زیاد مردم به آنها مراجعه كنند، و دوست دارند به فردا و پس فردا بیندازند و مردم را از امروز به فردا و پس فردا حوالت كنند، آنها را خودت انجام بده! أعوان تو خسته مى‌شوند؛ نباید بگذارى خسته بشوند؛ و اگر خسته شدند باید خودت انجام بدهى؛ و مبادا حاجات مردم را از روز مراجعه به تأخیر بیندازى! و كار هر روز را همانروز انجام بده، زیرا هر روزى ظرف براى عمل آنروز و حاجت آنروز است؛ فردا ظرف دیگرى است و مظروف دیگرى دارد.»

فقیه حاكم شرع باید نفیس‌ترین أوقات را براى عبادت خود قرار دهد

 وَ اجْعَلْ لِنَفْسِک فِیمَا بَینَک وَ بَینَ اللَهِ أَفْضَلَ تِلْک الْمَوَاقِیتِ، وَ أَجْزَلَ تِلْک الاقْسَامِ؛ وَ إنْ کانَتْ کلُّهَا لِلَّهِ إذَا صَلَحَتْ فِیهَا النِّیةُ وَ سَلِمَتْ مِنْهَا الرَّعِیةُ.

 «بهترین و با فضیلت‌ترین أوقات را از تمام این أوقاتى كه براى مردم مصرف مى‌كنى آنوقتى قرار ده كه خودت ما بین خود و خدا خلوت دارى! جزیل‌ترین و با فضیلت‌ترین أوقات را آن وقت قرار بده؛ اگرچه همه این وقتها مال خداست و همه این كارها مال اوست، اگر نیت صالح باشد و رعیت در سلامت به سر ببرند؛ ولیكن آن وقتى را كه مى‌خواهى میان خود و خدا به راز و نیاز مشغول باشى باید پاكیزه‌ترین أوقات تو باشد.»

 ببینید چقدر مطلب را عالى بیان مى‌كند! مى‌فرماید: تو تمام أوقاتت را صرف مردم مى‌كنى؛ و به عنوان اینكه فقیهم، فتوى مى‌دهم، مدرّسم، درس مى‌دهم، مسائل مردم را پاسخ مى‌دهم، شهریه قسمت مى‌كنم، باید به أمر مردم رسیدگى كنم و جواب كتبى استفتائات مردم را بدهم؛ اگر جواب‌