
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «برخی دیگر از شرایط ولیفقیه» و «ویژگیهای حکومتِ ولیفقیه» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • وجوب جهاد، تحت ولایت فقیه از خودگذشته و به خدا پیوسته • بطلان گفتار کسانی که اقدام به اصلاح جامعه را موجب تأخیر در ظهور میدانند • بحثی پیرامون قیامهای افرادی که از اهلبیت علیهمالسلام نبودهاند • در روایات نیز متشابهات به محکمات برمیگردد • ضرورت مطالعۀ پیوستۀ نامۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام، توسط حاکم شرع • ضرورت تسریع در رفع حوائج مردم، توسط حاکم شرع • ضرورت یاد معاد، توسط حاکم شرع جهت رامکردن نفس • حقوق والی بر رعیّت و حقوق رعیّت بر والی • بزرگترین آفتِ والی، خویشتننگری است • اوامر والی در صورت معصیت و علم به خلاف، حجّت نیست • حکم حاکم، طریق برای حق است و موضوعیت ندارد • شیعه حاکم را در حکم خود جایزالخطا میداند • تعزیر و شکنجه برای اقرار متّهم ممنوع؛ و اقرار پس از تعذیب سندیّت ندارد
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4
207مجراى خاصّى مصرف كند.
پیغمبر صلّى الله علیه و آله مىفرماید: خون شما و مال شما مثل امروز (عرفه) محترم است؛ یعنى به أشدّ احترام است. همینطور كه إنسان مال كسى را نمیتواند ببرد و مصادره كند و تصرّف در مال او كند، همچنین نمیتواند صاحب آن مال را مجبور كند كه مالش را در راه بخصوصى صرف كند. مثلًا خانهاش را به فلان شخص إجاره دهد و یا به قیمت كمتر از قیمت بازار به فروش برساند و یا به فلان كس واگذار نماید. بطور كلّى هر چیزى كه خلاف إطلاق روایت است، با النَّاسُ مُسَلَّطُونَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ برداشته مىشود.
حال در این مطلب بحث است كه: آیا این روایت عین آن روایتى است كه از معصوم رسیده است، یا اینكه مفاد و برداشت همین خطبه رسول الله صلّى الله علیه و آله است كه فرمود: أَمْوَالُکمْ وَ أَنْفُسُکمْ حَرَامٌ عَلَیکمْ کحُرْمَةِ یوْمِکمْ هَذَا.
على كِلا التَّقْدیرَین، در نتیجه تفاوتى نیست. ولى خود این روایت در بعضى از كتب عامّه با همین لفظ از پیغمبر أكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم روایت شده است و أصحاب ما نیز تلقّى به قبول كردهاند؛ و لذا در كتب فقهى خود ذكر نمودهاند. گرچه این عبارت از طریق خاصّه سندى از معصوم ندارد، أمّا چون سندش از عامّه تلقّى به قبول شده است، فقهاء آنرا پذیرفته و به آن عمل نمودهاند.
زیرا ما تمام روایاتى را كه از عامّه نقل شده است ردّ نمىكنیم؛ بلكه روایات مورد وثوق و اطمینان را قبول مىنمائیم. و این روایت از همان روایاتى است كه قابل قبول است.
مضافاً به اینكه خطبههائى كه پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم در عرفات خواندهاند، تأیید این مطلب را مىنماید.
خطبه رسول أكرم صلّى الله علیه و آله در سرزمین منى پس از عرفات
أمّا خطبه آنحضرت در منى نیز شاهد گفتار ماست. حضرت بعد از اینكه
