ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4

آنهاست قبول دارند، أمّا آنجائیكه علیه آنهاست إعراض مى‌كنند. یعنى: خلاصه اینها به دنبال حقّ و دنبال صدق نمى‌روند، دنبال منویات خود مى‌روند، أعمّ از اینكه با حقّ سازش داشته باشد یا نه.

 أَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتابُوا أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ‌.¹

 «چرا اینها اینطور هستند؟! آیا در دلهاى آنها مرض است كه بواسطه این مرض حقّ را قبول نمى‌كنند و مدركات و منویات خود را مى‌پذیرند (قلب، مریض است)؟ یا در صداقت رسول خدا شكّ و ریب پیدا نموده‌اند، كه این پیغمبر راست نمى‌گوید و در حكمش ظلم و جور دیده مى‌شود؟ یا اینكه مى‌ترسند خدا و رسولش بر آنها حیف كنند؟ یعنى ظلم كنند و از آنها یك فَیى را به نفع خود بربایند. أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ‌ معنیش اینست كه: مى‌ترسند خدا و پیامبرش بواسطه حكم خود خیرى یا عزّتى یا فلاحى را از اینها بربایند و براى خودشان ببرند. بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ‌؛ اینها با این روش و سلوك از ستم كارانند.»

 بعد مى‌فرماید: إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌.²

 بعد مى‌فرماید: وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ‌.³

 «كسى كه از خدا و رسول خدا إطاعت كند و از خدا خشیت و پرهیز داشته باشد، اینها فائزند.»

 وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ‌.⁴

 «قسم مى‌خورند به پروردگار به قسمهاى غِلاظ و شِداد كه اگر به آنها أمر