ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

خصوصیات و أحوالش كه از كتب رجال بدست مى‌آید وِزانش مشخّص مى‌شود؛ وزان كتابش هم مشخّص میشود كه این كتاب تا چه اندازه‌اى داراى اعتبار است.

 أمّا سابقاً بعضى این كار را نمى‌كردند و كتاب مجهول المؤلّف شناخته مى‌شد. بعد از یك قرن كه مى‌گذشت، مردم به دنبال مؤلّف آن مى‌گشتند و پیدا نمى‌كردند.

 بنابراین، هیچ بُعدى ندارد كه «مصباح الشّریعة» از إملائات حضرت صادق علیه السّلام باشد؛ و شخصى مثل فضیل و یا أمثال او آنرا نوشته باشند. بخصوص فضیل كه داراى این خصوصیات و مقامات و درجات است، و این خصوصیات هم از او بیان شده است.

 مرحوم نورى مى‌فرماید: فضیل نسخه‌اى از حضرت صادق علیه السّلام دارد؛ و او از جمله آن شش نفرى است كه نجاشى و شیخ براى آنها نُسَخى را از حضرت صادق علیه السّلام نقل كرده‌اند كه به دست ما نرسیده است؛ و ممكن است كتاب «مصباح الشّریعة» همان نسخه‌اى باشد كه فضیل نوشته است.

 البتّه همانطور كه عرض شد، نمى‌شود كتاب «مصباح الشّریعة» به قلم خود حضرت باشد، به همان دلیلى كه در صدر كتاب وارد است كه: «الإمام الحاذق ... جعفر بن محمّد الصّادق» و در صدر أبوابش دارد: «قال الصّادق علیه السّلام»؛ ولى التزام به اینكه: املاء و إنشائش از حضرت صادق علیه السّلام بر شخص دیگرى كه آنرا نوشته باشد، چه إشكال دارد؟

 و همانطور كه مرحوم نورى مى‌فرماید: فضیل در مجالس خاصّ آن حضرت شركت مى‌كرد و از مواعظ و نصائح حضرت بهره‌مند مى‌شد. چه إشكالى دارد كه آن مواعظ و نصائح را خودش در صد باب تبویب كرده و به حضرت صادق علیه السّلام نسبت داده باشد؟ چون كلام از حضرت است.

 و اینكه بعضى از مطالب را بعنوان: «قالَ سُفْیانُ بنُ عُیینَة یا قالَ رَبیعُ بن